A Summer's Disregard

As he came into the window
It was the sound of a crescendo

Then every head turned with eyes that dreamed of being the one
Who will dance on the floor in the round

"...I think I told you, I'm a lover not a fighter."

Look behind you, a five-episoded monkey!

Είμαι βαθύτατα συγκινημένος! Έχω ανατριχιάσει, τρέμω από τη χαρά μου, δε μπορώ να περιγράψω την ένταση των συναισθημάτων! Δάκρυα κυλάνε στο πρόσωπό μου καθώς κοιτάζω το newsletter από την Telltale Games που μου ήρθε σήμερα το πρωί. Όταν είδα τον τίτλο του, πάγωσα... Το σκέφτηκα λίγο, είπα από μέσα μου "υπομονή", μη βιαστείς, μην ενθουσιαστείς... Άρχισα να κάνω άλλα πράγματα. Πήγα στο μπάνιο να πλυθώ, έφερα νερό, άνοιξα το google reader, έμαθα τι γίνεται στον κόσμο, για το νευρικό κλονισμό της Susan Boile, για τη διάλυση των Διάφανων Κρίνων (κι άλλα καλά νέα! Όμορφη μέρα, ευλογημένη!), για τη νέα γρίπη στην Αυστραλία, για ένα σωρό μαλακίες ενώ το μυαλό μου ήταν καρφωμένο σ' αυτό το newsletter. Τέλος, αποφάσισα ότι ήταν ώρα να το αντιμετωπίσω. Άνοιξα το tab και πάτησα το mail...

Ναι! Ήταν αλήθεια, μπορούσες να το δεις με την πρώτη ματιά! Ένα νέο Monkey Island! Συγκεκριμένα πέντε (5) νέα Monkey Island αφού θα κυκλοφορήσουν στην καθιερωμένη πλέον μορφή των επεισοδίων –όπως μας έχει συνηθίσει η Telltale. Η νέα σειρά ονόματι “Tales of Monkey Island” είναι γεγονός και θα κυκλοφορήσει στις αρχές Ιουλίου. Εννοείται πως έχω ήδη προ-παραγγείλει τη σειρά στο σύνολό της αδιαφορώντας για τα extra ή το κόστος ή οτιδήποτε άλλο. Είναι Monkey Island και άρα η αγορά ήταν μονόδρομος!

Δε θα πω πολλά για το παιχνίδι ή το προϋπάρχον έπος της LucasArts. Όσοι ξέρουν, ξέρουν και όσοι δεν ξέρουν δεν τους αξίζει να ξέρουν (αλλά δεν είναι ποτέ αργά να μάθουν). Θα αναφέρω όμως ότι χθες το βράδυ κατά τις 5 και ενώ δε με έπιανε με τίποτα ύπνος, είχα κολλήσει προσπαθώντας να θυμηθώ το συνθέτη της μουσικής του καλύτερου software όλων των εποχών. Στο μυαλό μου ερχόταν ο πάλαι ποτέ συνεργάτης του στη Lucas, Michael Land υπεύθυνος για το θέμα του Monkey Island και συν-δημιουργός του περιβόητου (για τους γνώστες) συστήματος iMUSE. Ο εν λόγω συνθέτης είναι ο Peter McConnell του οποίου το όνομα αναγκάστηκα να διαβάσω στο manual του καλύτερου software όλων των εποχών για να θυμηθώ. Γιατί τα αναφέρω αυτά; Απλώς γιατί αποτελεί μια όμορφη σύμπτωση το γεγονός ότι λίγες ώρες πριν λάβω το σωτήριο mail, αναπολούσα αυτούς του συνθέτες και κατ’ επέκταση αυτά τα παιχνίδια. Αν ήμουν ένας αμόρφωτος, αγνώμων, τριτοκοσμικός, γεμάτος προκαταλήψεις, ανίκανος κοινής λογικής και προσωπικής κρίσης, ευκολόπιστος ηλίθιος, θα πίστευα ότι κάποιου είδους κοσμική ενέργεια με οδήγησε εκεί. Μια ανώτερη δύναμη ίσως, μια παντοδύναμη οντότητα. Αλλά δεν είμαι ηλίθιος και αναγνωρίζω ότι πρόκειται για μια απλή, πλην πολύ ευχάριστη σύμπτωση!

Και μιας και μίλησα για τοn Michael Land, να αναφέρω ότι με τρομερή ευχαρίστηση διάβασα το όνομά του στους συντελεστές, καθώς και του συμπαθέστατου (και ερασιτέχνη λάτρη της μαγειρικής) Dominic Armato ή αλλιώς, τη φωνή του Guybrush Threepwood!

Post-trailer update:

Guybrush Threepwood - check
Gov. Elaine Marley - check
Ghost Pirate LeChuck - check
Voodoo Lady - check
Theme Music - check
Fancy pants - highly probable (based on viewable outfit)
Guybrush's pathetic excuse of a beard - check
Stan - unconfirmed!
Murray - unconfirmed
Arrrgghh! - check

Bonus swashbuckling edition:

-Avast ye mateys! Cap’n, ‘tis another Monkey Island game I see in the distance! No! ‘Tis five o’ them!
-What’s that you say? Argggh! Get me my pieces-of-eight you scum! And grog. More grog! We must celebrate.
-Errr.. Cap’n… We’ve no more gold… We’ve lost it last time we met LeChuck in open seas…
-WHAT! Arrgghhh! You scoundrels, I shoulda ’ave all’a you walk the plank! Shoulda ‘ave you go meet Davy Jones, you worthless piece o’ shit! Alas! We’ll plunder them Monkey Island games and get that booty! What the hell you be waitn’ for, ha? GO, NOW! And someone get me me rubber chicken with a pulley in the middle!
-Aye cap’n! Sails up ‘n’ away! Ahoy!
-Arrghhh!
-ARRRGGHHH!!!

Υ.Γ.: Για όσους όλα τα παραπάνω φαίνονται κινέζικα, η LucasArts σκοπεύει να σας μπάσει στα πράγματα με την κυκλοφορία ενός special edition του πρώτου παιχνιδιού της σειράς “The Secret of Monkey Island” (ναι καλά διαβάσατε, η ίδια η LucasArts, seeing is believing!).

Ο Μεγαλύτερος Έλληνας!

Ο μεγαλύτερος Έλληνας είναι ένας και όποιος έχει τα κότσια ας επιχειρηματολογήσει για το αντίθετο!


Υ.Γ. Για τη ιστορία ο Σάκης τάχθηκε υπέρ του Γεωργίου Παπανικολάου (κοινώς τεστ Παπ.) και άρα δεν έχω άλλη επιλογή από το να συμφωνήσω και να επαυξήσω!

Eurovision, έξι πίτσες μετά…

Κατά συνείδηση ψήφισε χθες το βράδυ η Ευρώπη, ακολουθώντας το πρόσφατο παράδειγμα του σύγχρονου λίκνου της δημοκρατίας που είναι το ελληνικό κοινοβούλιο. Φυσικά δεν αναφέρομαι στις ευρωεκλογές για τις οποίες η αδιαφορία είναι τόση που κάλλιστα θα μπορούσαν να ήταν χθες αλλά στο κορυφαίο πεπτικά γεγονός της χρονιάς, τον 54ο διαγωνισμό της Eurovision!

Όσους απασχολεί το «τις πταίει» ας δουν τα μεσημεριανά. Όχι ότι δεν έχω άποψη απλώς βαριέμαι να ασχολούμαι τώρα με αυτά… Φορ δε ρέκορντ πάντως να πω ότι το τραγούδι που πρέπει να στείλουμε για να κερδίσουμε είναι ένα παραδοσιακό αγγλόφωνο ποπ ρεμπέτικο με ελληνικό στίχο ή μια αργή disco βόρειο-ευρωπαϊκή μπαλάντα με έντονο ανατολίτικο στοιχείο!

Το πρόβλημα της φετινής Eurovision ήταν άλλο και πολύ πιο σημαντικό από το ποίος κέρδισε, τί συμμαχίες έγιναν και άλλα τέτοια ανούσια. Το πρόβλημα είναι ότι παρόλη την άμετρη και ασύστολη αντίστοιχα κατανάλωση πίτσας και αναψυκτικού, κάποια στιγμή βαρεθήκαμε! Είναι δυνατόν σε 25 συμμετοχές να μην βρεθεί ένας καραγκιόζης; Εντάξει δε λέω, είχαμε αρκετά πουτανάκια αλλά ακόμα και αυτά το γύρισαν στο ημί-σοβαρό! Με εξαίρεση τη φιλότιμη προσπάθεια της Ουκρανίας (που πολύ εύστοχα χαρακτηρίστηκε από τον Πάνο ως «υπερπαραγωγή επαρχιώτικου στριπτιτζάδικου»!), οι υπόλοιποι είτε αποφάσισαν στροφή στην ποιότητα είτε έμειναν εκτός τελικού. Απαράδεκτο! Και τί τρέχει επιτέλους με όλα αυτά τα έγχορδα; Αν μαζεύαμε όλους όσους βγήκαν στη σκηνή κρατώντας όργανα της ευρύτερης οικογενείας του βιολιού θα φτιάχναμε άνετα ένα τμήμα εγχόρδων συμφωνικής ορχήστρας! Άμα θέλουμε να ακούσουμε σοβαρή μουσική το κάνουμε και μόνοι μας κύριοι. Η Eurovision δεν είναι παρά η αφορμή για χλαπάκιασμα πίτσας στα όρια του εμφράγματος και ασταμάτητο κράξιμο. Όταν μπορείς να πεις ότι σου άρεσαν περισσότερα του ενός τραγούδια και να το εννοείς τότε ξέρεις ότι κάτι έχει πάει τραγικά κακά!

Τέλος πάντων, δε θα το πάρω κατάκαρδα. Ελπίζουμε σε περισσότερα σούργελα του χρόνου στο Όσλο. Και φυσικά στον απόηχο της πανηγυρικής νίκης του Νορβηγού πιτσιρικά και όσο το λιωμένο τυρί χωνεύεται ακόμα, έφτασε η ώρα να δώσουμε τα δικά μας βραβεία! Ιδού:

• imba: Sandra Nurmsalu - Urban Symphony, Εσθονία

• Μεγαλύτερο πουτανάκι: Αυτή δίπλα στον Arash, Αζερμπαϊτζάν

• Μεγαλύτερη ξεφτίλα/Χειρότερη περούκα: Andrew Lloyd Webber, Ηνωμένο Βασίλειο

• Λάθος μέρος τη λάθος στιγμή: Patricia Caas, Γαλλία

• Όχι, όχι και πάλι όχι!: Waldo's People, Φινλανδία

Όχι, δεν έχει βίντεο! Αν θέλετε όντως να το δείτε, πατήστε εδώ με δική σας ευθύνη!

• Παρουσίαση που μας θύμισε περισσότερο εκείνο το επεισόδιο από τον MacGyver που ένας ιός είχε ξεφύγει στο Phoenix Foundation και επιτάχυνε τη διαδικασία γήρανσης σε όσους εκτίθονταν: Anastasia Prikhodko, Ρωσία

• Καλύτερη πίτσα: Οριεντάλ (αυτή με το σουτζούκι!)

Αυτά για φέτος, τα λέμε του χρόνου εκεί κάπου κοντά στα φιόρδς.

Спасибо за чтение.

Ευγένιος Σπαθάρης (1924-2009)

Retrospective

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Τα ναυτάκια

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς το φίλο που έφτασε στο ταπεινό μου blog μου έχοντας γκουγκλάρει (εκ της βαρβαρικής εισαχθείς πλην ελληνοποιημένος ο όρος), το λήμμα "ζουμπουρλουδικα ναυτακια ταινια".

Το φιλμ που ψάχνεις καλέ μου φίλε λέγεται "Καλώς ήρθε το δολλάριο" με πρωταγωνιστή το Γιώργο Κωνσταντίνου και είναι η πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία που η τεχνική επεξεργασία της, έγινε εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Προσωπικά, από τις (λίγες) ταινίες που έχει πρωταγωνιστήσει ο Κωνσταντίνου, ξεχωρίζω το "Γάμος αλά Ελληνικά" η οποία τυγχάνει να είναι και η αγαπημένη μου Ελληνική ταινία γενικότερα, αλλά...

...αυτό δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα αυτή τη στιγή. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτή η γουγκλιά ήταν η επιβεβαίωση που χρειαζόμουν για να συνεχίσω να γράφω! Σας ευχαριστώ θερμά όλους* -και όλη, ξέρεις εσύ- και πιο πολύ εσένα ανώνυμε αναγνώστη.

Υ.Γ.: Κάνε κλικ εδώ για ΠΑΡΑΝΟΜΟ download της ταινίας! Αν το κάνεις είσαι κακός!! Αν το κάνεις είσαι εγκληματίας!!! Αν το κάνεις, ένα λουλούδι θα μαραθεί, ένα σκυλάκι θα πεθάνει από το κρύο, ένα iPhone θα κουνηθεί μέχρι να βγούν κόκκινα Χ στα μάτια ενός ζωγραφιστού μωρού, μια φοράδα θα χεστεί σε ένα αλώνι...

ΜΕΡΟΣ ΔΕΎΤΕΡΟ
Σούμα

Ο φίλος που έψαξε "λυσεις για το παιχνιδι grim fandango στα ελληνικα" ας μου στείλει ένα e-mail ή ας αφήσει ένα comment εδώ και θα χαρώ να τον βοηθήσω σε οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτό, το καλύτερο software όλων των εποχών!

Thumbs up: Eternal Sunshine of the Spotless Mind (δες και Synecdoche, New York), Φρουτοπία Ευγένιος Τριβιζάς, Eye of the Beholder (που το θυμήθηκες;).

Thumbs up the ass: πανταχού παρών, (αρθρο για το) χιπικο κίνημα, ανδρέας τσουρινάκης.

Ο φίλος που έψαξε για "τα αρχίδια μου" ας επικοινωνήσει αν θέλει να λάβει φωτογραφικό υλικό!

ΤΕΛΟΣ

---------------------------
*) Όλους, εκτός από το υποκείμενο που έψαξε για το "final cut studio πειρατικό". Δεν είμαστε πειρατές εδώ κύριε, αν θέλετε πειρατές να πάτε στη Σομαλία κύριε!

Είναι ο θεός πούστης; (μέρος 1ο)

-Τελικά το σκέφτηκα και κατέληξα στο εξής: ο θεός είναι πούστρα…

-Σσσσουτ! Τι είναι αυτά που λες; Θα πέσει κεραυνός να σε κάψει!
-Όχι ρε, αυτά τα έκανε ο Δίας. Κι αυτός δεν ήταν λούγκρα, αποδεδειγμένα.
-Σοβαρέψου…
-Κάλα άντε αναδιατυπώνω, ο θεός είναι gay.
-Τώρα το ‘σωσες, τι να σου πω;… Και που το βασίζεις αυτό αν επιτρέπεται;
-Υπάρχει πληθώρα στοιχείων! Από πού να αρχίσω;
-Εν αρχή… [Γένεσις 1:1]
-Αστειάκια… Λοιπόν άκου. Ξεκινάμε με το προφανές: Στην αρχή έφτιαξε έναν άντρα, μόνο του. Είναι δυνατόν να είσαι παντοδύναμος κλπ. και να επιλέξεις το πρώτο ανθρώπινο πλάσμα που θα φτιάξεις να είναι άντρας; Πόσο μάλλον όταν ξέρεις ότι θα τρέχει γύρω-γύρω τσίτσιδος!
-Μμμ… Ακράδαντο επιχείρημα. Για συνέχισε…
-Αμέσως μετά χειροτερεύει τη θέση του. Φτιάχνει την Εύα και αντί να την κρατήσει για την πάρτη του, την κάνει πάσα στον Αδάμ! Που ακούστηκε αυτό; Τι σκατά θεός είσαι ρε φίλε όταν το μοναδικό μουνάκι στο σύμπαν το χαρίζεις σε ένα κοινό θνητό;
-Κοίτα… Ναι… Δεν έχεις κι άδικο σ’ αυτό.
-Φυσικά! Αλλά έχει κι άλλα.
-Για να ακούσω.
-Η επικοινωνία.
-Τι εννοείς;
-Με ποιους επέλεγε να επικοινωνήσει ο θεός; Μόνο με άντρες, δε σου λέει κάτι αυτό; Νώε, Αβραάμ, Μωυσής, Απόστολος Παύλος κι ένας σωρός άλλοι, όλοι άντρες. Αν το σκεφτείς, δύο μόνο φορές επέλεξε να μιλήσει με γυναίκες και από αυτές, η πρώτη τύπισσα έμοιαζε με αγοράκι, και όσο για τη δεύτερη, έστειλε άλλον να την πηδήξει στη θέση του!
-Χα! Όντως, δεν έχεις άδικο τώρα που το σκέφτομαι!
-Και δεν τελείωσα ακόμα, σου ‘χω κι άλλο!
-Για πάμε…
-Η αγία τριάδα!
-Ωχ! Μου βρωμάει τρελή βλασφημία τώρα!
-Έχεις καλή μύτη! Δώσε βάση. Ποιοι είναι στην τριάδα; Ο θεός, ο Χριστός και το άγιο πνεύμα…
-Ναι… Και;…
-Τι «και»; Δεν είναι προφανές; Δεν ξέρω για σένα, εγώ πάντως αν έκανα ποτέ μου τρίο θα φρόντιζα τουλάχιστον ο ένας συμμετέχοντας να είναι γυναίκα, κατά προτίμηση και οι δύο! Και να πεις ότι δεν είχε; Την παναγία γιατί την άφησε απ’ έξω; Μια χαρά γυναίκα και διαθέσιμη!
-Το γάμησες! Με αυτό έχεις κλείσει πρώτο καζάνι πίστα!
-Ναι, αυτό περίμενα… Πάντως είναι και κάτι τελευταίο, που αποδεικνύει αδιάσειστα ότι μιλάμε για μεγάλη αδερφάρα!
-Μετά από όλα αυτά, να δω τι άλλο θα ακούσω!
-Είναι λεπτομέρεια μεν, αλλά πολύ χαρακτηριστική.
-Ρίχτο!
-Ο θεός, είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε το ουράνιο τόξο ως αξεσουάρ…!

Του μπι κοντίνιουντ...