Ghost Notes

Δημοκρατία...

2012-01-19T01:36:00.000+01:00

... του κώλου.

Αφιερωμένο...

Ιερείς...

2012-01-10T16:27:00.003+01:00

Σαν sequel αυτής της ανάρτησης από τον αδελφό Μιχάλη (δείτε το και δε θα χάσετε!), παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα - που όλως τυχαίως διάβασα χθες το βράδυ. Το αγγλικό κείμενο ακολουθεί ελληνική μετάφραση. Όσοι πιστοί προσέλθετε...

"Priests... [...]. I have a vague memory of shifty looks, decaying teeth, bad breath, and sweaty hands trying to caress the back of my neck. Disgusting. They are idle, and belong to a class as dangerous as thieves and vagrants. [...]. And from the most unworthy priests the government chooses the stupidest, and appoints them bishops.

You have them around as soon as you are born, when they baptise you; you have them at school, [...] then first communion, catechism, [...] there's a priest on the day of your wedding to tell you what to do in bed, and the day after at confession to ask you how many times you did it, so that he can arouse himself behind the grille. They talk with horror about sex but every day you see them getting out of an incestuous bed without even washing their hands, and they eat and drink their Lord, then shit and piss him out.

They keep saying that their kingdom is not of this world, then take everything they can lay their hands on. Civilisation will never reach perfection until the last stone of the last church has fallen on the last priest, and the earth is rid of that evil lot."*

--------------------------

«Ιερείς... [...]. Έχω μια αόριστη ανάμνηση πονηρών βλεμμάτων, σάπιων δοντιών, βρώμικης ανάσας, και ιδρωμένων χεριών να προσπαθούν να χαϊδέψουν το πίσω μέρος του λαιμού μου. Αηδιαστικό. Είναι αδρανείς, και ανήκουν σε μια κατηγορία τόσο επικίνδυνη όπως οι κλέφτες. [...]. Και από τους πλέον ανάξιους ιερείς, η κυβέρνηση επιλέγει τους πιο χαζούς, και τους χρίζει Επίσκοπους.

Σε περιτριγυρίζουν από την ώρα που γεννιέσαι, στη βάφτιση, στο σχολείο, [...] στην πρώτη κοινωνία, κατήχηση, [...] υπάρχει ένας ιερέας την ημέρα του γάμου σου να σου πει τι να κάνεις στο κρεβάτι, και την επομένη στην εξομολόγηση να σε ρωτήσει πόσες φορές το έκανες, ώστε να μπορέσει να ερεθιστεί πίσω από τη γρίλια. Μιλούν για το σεξ με τη φρίκη, αλλά κάθε μέρα τους βλέπεις να σηκώνονται από το αιμομικτικό κρεβάτι τους χωρίς καν να το πλύνουν τα χέρια τους, και τρώνε και πίνουν τον Κύριό τους, και κατόπιν τον χέζουν και τον κατουράνε.

Συνεχώς λένε ότι η βασιλεία τους δεν είναι εγκόσμια, στη συνέχεια αρπάζουν ό,τι μπορούν να πιάσουν στα χέρια τους. Ο πολιτισμός δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει την τελειότητα μέχρι η τελευταία πέτρα της τελευταίας εκκλησίας έχει πέσει πάνω στον τελευταίο ιερέα, και η γη απαλλαχθεί από αυτό το κακό σινάφι.»**

Από το βιβλίο "The Prague Cemetery" του Umberto Eco

*Μετάφραση από το Ιταλικό προτότυπο: Richard Nixon για τις εκδόσεις Harvill Secker.

**Μετάφραση από τα αγγλικά: Google Translate και η αφεντιά μου.

Άγιε μου Βασίλη...

2011-12-29T10:52:00.001+01:00

Σε ευχαριστώ που παρατήρησες ότι φέτος ήμουν καλό παιδι... Πάρα πολύ καλό παιδί!

Και του χρόνου με το καλό, πίσω από τα κάγκελα ο ροντβάιλερ!

Καλά Χριστούγεννα

2011-12-25T10:31:00.002+01:00

Λυπάμαι μουσουλμάνοι, εβραίοι, 12-θεϊστές, βουδιστές, ταοϊστές και εν χριστοπαναγία αδελφοί άθεοι (αγνωστικιστές, ακόμα να φυτρώσουνε τα αρχιδάκια;) αλλά εγώ στο χωριό που μεγάλωσα, δε λέγαμε "καλές γιορτές" ούτε "season's greetings" (η υπέρτατη μαλακία). Ξέρω, είναι το χειμερινό ηλιοστάσιο που γιορτάζουμε (που όπως κ κάθε χρόνο σχεδόν, έτσι κ φέτος έπεσε στα γενέθλιά μου), είτε το πείς Χριστούγεννα, είτε Χανουκα, είτε Σατουρνάλια , είτε του αγίου Μίθρα είτε όπως αλλιώς θες, αλλά εμείς σα κάτου στη Σπάρτη καμάρι μοοουυυ, Χριστούγεννα το λέγαμε οπότε, καλά Χριστούγεννα σε όλους σας!

Πάρτε και μπαρόκ φλαμανδικό πίνακα με το θείο βρέφος να αγαλλιάσετε!

Adoration of the Shepherds, Gerrit van Honthosrt, 1622

The Hitch is dead

2011-12-16T20:32:00.002+01:00

Σήμερα το βράδυ, σας καλώ όλους να πάρετε το ουΐσκι σας (ή το αλκοολούχο της προτίμισής σας, παρακαλείστε να είστε elegant), να ανοίξετε το youtube, και να γιορτάσετε μαζί μου τη ζωή του Christopher Hitchens.

Στο καλό, Hitch.

Triangles

2011-12-09T10:40:00.001+01:00

What he said

2011-12-01T19:07:00.001+01:00

Νεο site, νεο blog

2011-11-29T04:25:00.001+01:00

Ξέρω, ξέρω... Το τελευταίο πράγμα που θέλετε να ακούσετε είναι ότι θα πρέπει να υποστείτε τη διαδικτυακή μου παρουσία στο πολλαπλάσιο! Bare with me όμως που λένε κ στη βαρβαρική και δε θα σας κουράσω πολύ. Δύο μικρές ανακοινώσεις για μένα, δύο γιγαντιαία νέα για την ανθρωπότητα:

Το νέο μου site είναι γεγονός! Επισκεφθείτε το κ ακούστε τη μουσική, δείτε βίντεο κλπ. Θα χαρώ να ακούσω τη γνώμη σας (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα τη λάβω υπόψιν μου, μην τρελαθούμε κιόλας...).
Το νέο site, συνοδεύεται και από νέο blog. Μην ανησυχείτε, δε σας ζητάω να γραφτείτε γιατί αφενός είναι ειδικής θεματολογία και αφετέρου -δυστυχώς φίλε μου Ανωνυμε!!!- είναι στα αγγλικά (διότι είμεθα και ιντερνασιονάλ τρομάρα μας!). Παρόλα αυτά, για όσους ενδιαφέρονται, θα γράφω για μουσική, και ειδικότερα μουσική κινηματογράφου και βιντεοπαιχνιδιών, καθώς και για τέχνη γενικότερα. Επίσης, η στήλη Nights are Loumpen θα συνυπάρχει και εκεί, στην αγγλική της εκδοχή. Τέλος, το χιούμορ δε θα λείπει από το νέο blog, αλλά όσοι ευελπιστούν να μάθουν την αγγλική μετάφραση της χριστοπαναγίας μάλλον θα απογοητευτούν αφού θα προσπαθήσω να διατηρήσω ένα επίπεδο στο όλο εγχείρημα...

Αυτά τα νέα λοιπόν. Θα χαρώ να σας φιλοξενήσω στα νέα μου διαμερίσματα και ελπίζω να μας ξανάρθετε.

Υ.Γ. Μη διστάσετε να spamάρετε ανελέητα τους φίλους σας με τη διεύθηνση του site γιατί έχουμε κ κρίση: www.chrischristodoulou.net

Υ.Γ.2. Γιατί .net και όχι .com; Γιατί το .com το εχεί ένας πούστης αμερικάνος ομογενής που δεν το χρησημοποιεί, απλώς λεει το αγόρασε γιατί ήταν το ονομά του... Όπως μου είπε, δεν προτίθεται να το χρησημοποιήσει ούτε να το πουλήσει, αλλά "κάνε μου μια προσφορά και βλέπουμε..." Δε μας χέζεις ρε Χρήστο Χριστοδούλου λέω γω;

Ανασκόπηση τώρα!

2011-11-10T17:50:00.000+01:00

Καιρό έχω να δω τι είναι αυτό που μας φέρνει, εσένα και εμένα, πιο κοντά. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στα keywords που σε οδήγησαν σε αυτό το blog:

φόρμα σονάτα | οστινάτο: Πολύ χαίρομαι όταν βλέπω μουσικά keywords. σημαίνει ότι οι κόποι μου πιάνουν τόπο! Για τη φόρμα σονάτα μπορείς να ενημερωθείς επιγραμματικά εδώ αλλά υπόσχομαι κάποια στιγμή στο μέλλον να την αναλύσω και λεπτομερώς. Για το οστινάτο πάντως, μπορείς να μάθεις οτιδήποτε θα ήθελες ποτέ να ξέρεις και ακόμα παραπάνω, σε αυτή την ανάρτηση.

staccato

πώς λέγεται ο μουσικός κανόνας όταν κάτω από μια νότα υπάρχει μια τελεία: Η ορολογία στην οποία αναφέρεσαι είναι το στακάτο (staccato) και αποτελεί τεχνική υπόδειξη κατά την οποία ο εκτελεστής πρέπει να παίξει τη νότα που φέρει τη σημειογραφία "στακάτο" (την τελεία από πάνω ή κάτω δηλαδή), "κοφτά", τουτέστιν με διάρκεια μικρότερη της πραγματικά αναγραφόμενης. Ιδού και μαθήματα από κάποιον κομματάκι πιο έμπειρο από μένα.
νότες και μαθηματικά: Είσαι στο σωστό δρόμο! Συνέχισε έτσι!

κετθ Αυλώνα | μ 48 a5 molf: Δε σε χάλασε πουστόνεο! Θα καλοπεράσεις στην Αυλώνα πουλάκι μου... Όσο για το Μ48Α5 molf, για όσους αναγνώστες δεν γνωρίζουν, είναι το τιμημένο άρμα που κοσμεί τα περισσότερα στρατόπεδα μας και του οποίου ο υπογραφόμενος είναι υπερήφανος* να έχει υπάρξει πυροβολητής/ασυρματιστής για ένα μικρό φεγγάρι της ζωής του, στο οποίο δε χρειάζεται να κάνουμε περαιτέρω νύξη.

*Δεν είναι καθόλου μα καθόλου υπερήφανος...

sandra bullock μουνί - Κακά τα ψέμματα, δεν είναι και όπως ήταν κάποτε πλέον...
mounia gia xisimo | ζωντανό χύσιμο | χύσιμο στα μούτρα: Στο πρώτο δε μπορώ να σε βοηθήσω λόγω έλλειψης βασικής ανατομίας. Στα υπόλοιπα όμως, αν θες να γονατίσεις...
αυνανίζομαι συχνά: Έχουμε πολλά κοινά εγώ και εσύ, μη χαθούμε...
κωλοδακτυλο: Στα μούτρα σου!
pornomusik - για την κατάλληλη αμοιβή (δεχόμεθα και σε είδος) σου γράφω ό,τι θέλεις!

τι σημαίνει το 'πανταχού παρών και τα πάντα πληρών': Σημαίνει φίλε μου ότι ό,τι και να κάνεις, όπου και να πας, δε μπορείς να κρυφτείς. Κάτι σαν το μάτι του Σάουρον ένα πράμα!

απλό ανθρωπάκι ζωγραφική: Δώσε βάση στις παρακάτω οδηγίες:
1. φέρεις κύκλο Κ με διάμετρο Μ.
2. από σημείο Α του Κ φέρεις ευθεία ΑΒ κάθετη στον Κ, καταλήγοντας σε Β εκτός του Κ και χωρίς άλλο κοινό σημείο. (Κατά προτίμηση με μήκος ≃2Μ αλλά χωρίς να αποτελεί δεσμευτικό όρο) .
3. φέρεις ευθείες ΒΓ και ΒΔ, όπου ΒΓ=ΒΔ≃Μ και σχηματίζουν γωνία ω (ΓΒΔ)≃60° και γωνίες ω/2 με τη θεωρητική επέκταση της ΑΒ προς Β.
4. φέρεις ευθείες ΕΖ και ΕΘ, όπου ΕΖ=ΕΘ≤ΒΓ και Ε σημείο της ΑΒ σε απόσταση μικρότερη του ΑΒ/2 και με ισχύουσα τη συνθήκη ΑΕ<ΕΒ (το Α και το Ε μπορούν να είναι ταυτόσημα).
5. τέλος οι ΕΖ και ΕΘ σχηματίζουν γωνίες αναλόγως με τη διάθεση/συμπεριφορά του ανθρωπακίου, όπου δύο οξείες (ΖΕΑ, ΘΕΑ) παραπέμπουν σε χαρούμενη διάθεση, δύο αμβλείες (ΖΕΑ, ΘΕΑ) παραπέμπουν σε ελεύθερα ερμηνευόμενη στάση και μία οξεία και μία αμβλεία παραπέμπει σε χαιρετισμό προς τον θεατή (breaking the 4th wall) ή άλλο κοντινό ανθρωπάκι.

Και για το τέλος το αγαπημένο μου...

erwteuthka ellhnida: ας πρόσεχες...

Τα σέβη μου.

For Carl Sagan Day

2011-11-09T20:07:00.000+01:00

Look again at that dot. That's here. That's home. That's us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every "superstar," every "supreme leader," every saint and sinner in the history of our species lived there--on a mote of dust suspended in a sunbeam.

The Earth is a very small stage in a vast cosmic arena. Think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors so that, in glory and triumph, they could become the momentary masters of a fraction of a dot. Think of the endless cruelties visited by the inhabitants of one corner of this pixel on the scarcely distinguishable inhabitants of some other corner, how frequent their misunderstandings, how eager they are to kill one another, how fervent their hatreds.

Our posturings, our imagined self-importance, the delusion that we have some privileged position in the Universe, are challenged by this point of pale light. Our planet is a lonely speck in the great enveloping cosmic dark. In our obscurity, in all this vastness, there is no hint that help will come from elsewhere to save us from ourselves.

The Earth is the only world known so far to harbor life. There is nowhere else, at least in the near future, to which our species could migrate. Visit, yes. Settle, not yet. Like it or not, for the moment the Earth is where we make our stand.

It has been said that astronomy is a humbling and character-building experience. There is perhaps no better demonstration of the folly of human conceits than this distant image of our tiny world. To me, it underscores our responsibility to deal more kindly with one another, and to preserve and cherish the pale blue dot, the only home we've ever known.

- Carl Sagan, Pale Blue Dot, 1994

Hitchslap

2011-11-09T11:56:00.002+01:00

Για όσους δεν ξέρουν τον Christopher Hitchens, πρόκειται για έναν από τους πλέον διαβόητους εκπροσώπους της σατανικής στρατιάς εκφυλισμένων, ανήθικων υποκειμένων που αποκαλούνται με αυταρέσκεια άθεοι. Για όσους τον ξέρουν, ξέρουν επίσης ότι δυστυχώς έχει καρκίνο... Τώρα που όλοι ξέρετε τα βασικά, απολαύστε:

Nights are Lumpen | vol. 3

2011-11-07T15:56:00.003+01:00

Drive (2011)

Σκηνοθεσία: Nicolas Winding Refn
Προταγωνιστούν: Ryan Gosling
Βαθμολογία: 8 | IMDb: 8,3
Κλίμακα λούμπεν: Back to 80s bitches!
Σχόλια: Αυτή η ταινία γαμάει...

Σχόλια ΙΙ (για όσους δεν αρκούνται στο παραπάνω): Ο Ryan Gosling είναι από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς γιατί έπαιξε στην καλύτερη ρομαντική ταινία που έχει γραφτεί ποτέ (στον αιώνα τον άπαντα), το Notebook. Για τον άντρα τον "πολλά-βαρύ" που δεν παραδέχεται ότι έκλαψε με μαύρο δάκρυ βλέπωντας το Notebook ένα έχω να πω: ίσα ρε μάγκα, κατούρα και λίγο. Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Το μόνο που δεν είναι το Drive, είναι ακόμα μια άθλια χολυγουντιανή ταινία με θέμα γρήγορα αυτοκίνητα, σκηνές δράσης και άλλες τέτοιες παπαριές αλα Vin Diezel και Jason Statham (το απόλυτο respect μου και στους δύο κυριούς, απλώς τώρα μιλάμε σοβαρά). Το Drive είναι μια υπερταινιάρα! Τα μοβ γράμματα στους τίτλους της ταινίας (και στο poster) θέτουν το tempo για μια πανδαισία 80s που πλαισιώνεται με ένα καταπληκτικό soundtrack, στυλιζαρισμένα πλάνα, μετρημένες ατάκες, και το ιδανικό καστ για να τα φέρει εις πέρας. Δε θα μιλήσω για την υπόθεση αλλά όπως έχω πει πολλές φορές, το σημαντικό με το Drive είναι ότι έχει αρχή μέση και τέλος, κάτι που λείπει από τις περισσοτερες αμερικάνικες παραγωγές τα τελευταία τουλάχιστον 10 χρόνια.

Ναι ή Όχι: Όπως λέγαμε και στο στρατό, δείτε το όχι τώρα.... ΤΩΡΑ!

Εισηγούμαι...

2011-10-30T18:56:00.000+01:00

... εδώ και τώρα την άμεση κατάργηση των emoticons από οποιουδήποτε είδους κειμένου -διαδικτυακού και μη. Αιτία, το ότι αποτελούν γα το γραπτό λόγο, ό,τι και το γέλιο-κονσέρβα στις αμερικάνικες σειρές. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε δηλαδή τι μας λέει κάποιος και πώς το εννοεί από τα όσα έχουν προηγηθεί, τη σχέση μας με αυτό το άτομο και το κείμενο το ίδιο τέλος πάντων; Χρειαζόμαστε μια φατσούλα να μας το εξηγήσει; Πώς γράφτηκαν τόσα βιβλία πριν την ύπαρξη αυτής της ηλίθιας φατσούλας; Και στο κάτω-κάτω, αν δεν παίρνεις από πειράγματα και θες να δεις τη γλωσσίτσα για να μην παρεξηγηθείς, στα παπάκια μου. Και στο πιο κάτω-πιο κάτω, μπορεί να μη θέλω να καταλάβεις αν αστειεύομαι ή όχι.

Γιαυτό λοιπόν, κάνε μου μια μεγάλη χάρη, και την επόμενη φορά που θα πας να γράψεις ερωτηματικά και άνω-και-κάτω-τελείες που ουδεμία σχέση έχουν με το κείμενο, πάρε μια βαθιά ανάσα, πάτα το backspace και μετά το enter, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Όπως έχω πει και στο παρελθόν, τα emoticons είναι ο θάνατος του subtext και πρέπει να καταργηθούν εδώ και τώρα!

Η φούστα

2011-10-30T00:39:00.001+02:00

Άντρες όλης της υφηλίου, διαβάστε προσεκτικά γιατί ο παρακάτω διάλογος -πέρα ως πέρα πραγματικός- αποτελεί το σημαντικότερο μάθημα που έχω πάρει ποτέ στη ζωή μου!

Αυτή: Ειναί εντάξει αυτή η φούστα;
Εγώ: Τι εννοείς; Καλή είναι...
Αυτή: Είναι στενή;
Εγώ: Όχι, εντάξει είναι.
Αυτή: Όχι; Είναι φαρδιά;
Εγώ: Δεν ξέρω... καλή μου φαίνεται. Όχι πολύ στενή.
Αυτή: Δηλαδή δεν είναι κολλητή;
Εγώ: Είναι, αλλά όχι τελειώς... Δεν ξέρω...
Αυτή: Δείχνει καλά πάνω μου; Είναι φαρδιά ή στενή;
Εγώ: Δεν καταλαβαίνω, τη θες να είναι στενή ή όχι;
Αυτή (απηυδισμένη): Ρε παιδί μου... θες να με γαμήσεις από πίσω όταν τη φοράω;

Τα απαγορευμένα, part 2

2011-10-27T13:01:00.002+02:00

Για κάποιο λόγο ξύπνησα με κέφια οπότε θα τα λουστείτε τώρα:

Βρε επαναστάτες της κακιάς ώρας, βρε ψευτο-ρέμπελοι, βρε δήθεν ψαγμένοι, παπάρες. Πόσο για τον πούτσο είστε δηλαδή; Όλοι σας ρε, ναι και εσύ ρε βλάκα που νομίζεις ότι είσαι η εξαίρεση, είσαι για τον πούτσο... Μάθε ρε αρχίδι ελληνικά. Μάθε βρε γαμημένε τι πα να πει απαγορεύω και τι πα να πει απορρίπτω!

Τι περίμενες βρε ηλίθιε, ποταπό σκουλήκι; Τι νομίζεις είναι η ΕΡΤ; Αμπέλι σου ή forum στο internet για να πας να τρολλάρεις; Βλάκα! Ηλίθιε! Μου θες και να μην σου βάλουν φόρους! Άκου να δεις μαλακάκο γιατί σαν πολλά μας τα πες. Άμα ήταν απαγορευμένο το spot του (αν έχεις το θέο σου, όνομα που πιο πολύ για τον πούτσο δε γίνεται) Monodrome (for fuck's sake... μόνο που το γράφω ταράζεται το είναι μου...) τότε βρε αρχίδι πώς βούηξε το internet, έ; Έ!!!;;; Πες ρε μαλάκα, μίλα, πες μου πώς γαμημένε;! Τι περίμενες δηλαδή. Μήπως θες στις επόμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ να λέει στα spot του πόσο μαλάκες είναι; Παπάρα! Μήπως θες η microsoft να λέει ότι τα Windows κολλάνε;

Βρε ιδεαλιστές της δεκάρας... Και μετά του άλλου του μαλάκα του φταίει το ΠΑΜΕ... Και του άλλου μαλάκα που δεν έχει ψηφίσει τα τελευταία 22 χρόνια του φταίει "το κατεστημένο"... Και ο άλλος κλαίει στις διαδηλώσεις και μετά θα πάει να ψηφίσει ΝΔ για να κάνει την υπέρβαση, να φέρει την αλλαγή... Α, ρε πούστη μου... Για τον πούτσο λαός... ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΕΙΣΤΕ ΡΕ!!! Κλαφτείτε χίπηδες που δε σας παίξανε το ανατρεπτικό σποτάκι σας... Κλάψτε, πηγαίνετε να το πείτε στη μαμά σας να σας δώσει γαλατάκι...

Ουστ! Έλληνες, ε Έλληνες...

Blogger vs. Blogger

2011-10-27T00:22:00.000+02:00

Ή το χρονικό του πώς γνώρισα τη NamNaira.

[Μουσική δελτίου ειδήσεων]

9 Οκτωβρίου 2011. Ένα post ανεβαίνει στο αμφιλεγόμενο blog, Lost in NamNaira. Μέσα στο χάος ανούσιων και βαρετών περιαυτολογιών, κάτι ξεχωρίζει. Μία πρόταση: Στο Χρήστο με τις Ghost Notes που το γύρισε από τσάι σε καφέ. Φαινομενικά, τίποτα παραπάνω από μια απλή και αθώα απονομή του lovely blog award. Στην πραγματικότητα μια πλεκτάνη της NamNaira! Πλεκτάνη η οποία ήταν τόσο καλοστημένη ώστε πέτυχε με μαθηματική ακρίβεια το σκοπό της...

Έχει κ΄ παρακάτω...

Τα απαγορευμένα

2011-10-26T20:21:00.004+02:00

Θα σας έδειχνα και εγώ -όπως τόσοι άλλοι- το (φερόμενο ως) απαγορευμένο από την ΕΡΤ spot για την -ατυχώς πλην αθλίως τιτλοφορούμενη "monodrome"- μπιενάλε, αλλά για να είμαι ειλικρινής, δε μου αρέσει, οπότε το απαγορεύω και εγώ με τη σειρά μου...

Nights are Lumpen | vol. 2

2011-10-25T13:51:00.002+02:00

Sånger från andra våningen (2000)

[Songs from the second floor]

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Roy Andersson
Βαθμολογία: - | IMDb: 7,5
Κλίμακα λούμπεν: Älskade vare de som sätter sig.

Σχόλια: Αν έλεγα ότι κατάλαβα αυτή την ταινία, θα έλεγα ψέμματα. Δεν έχω καλά-καλά καταλάβει αν μου άρεσε ή όχι… Δε νοιώθω ότι έχω εντρυφήσει στη Σουηδική νοοτροπία επαρκώς -αν κ ίσως θα έπρεπε- για να μιλήσω με σιγουριά. Φυσικά δεν περιορίζεται στα «εν οίκω» της σουηδικής κοινωνίας -κάποια πράγματα είναι παγκόσμια- αλλά παρόλα αυτά μια σκανδιναβική οπτική δεν παύει να είναι εμφανής στο φακό του Roy Andersson.

Η ταινία, με κεντρικό άξονα έναν ταλαίπωρο οικογενειάρχη, εστιάζει στα βάσανα του σύγχρονου ανθρώπου και τη διαμόρφωση/διαστρέβλωση της σύγχρονης κοινωνίας (νομίζω), φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με, πολλές φορές, δύσκολες εικόνες και αρκετές σουρεαλιστικές παρομοιώσεις.

Αν είσαι και λίγο hipster/underground/ψαγμένος/δήθεν, σίγουρα θα σου αρέσει (χωρίς αυτό να μειώνει την αξία της ταινίας, μόνο τη δική σου).

Ναι ή Όχι: Μάλλον...

One Lovely Blog Award Revisited

2011-10-25T12:12:00.002+02:00

Επειδή δέχτηκα παράπονα από τουλάχιστον τρεις διαφορετικές πηγές για την αρνητικότητα που επέδειξα σε πρόσφατο post, αποφάσισα να κάνω μια προσπάθεια να συμμορφωθώ με τις υποδείξεις και να φανώ ακόμα πιο αξιολάτρευτος (αν κάτι τέτοιο είναι καν δυνατό...). Ιδού λοιπόν άλλα 7 πράγματα που δεν ξέρατε για μένα, μικρό μου πόνι edition:

Διατηρώ μακροχρόνια σχέση με την Παρθένο Μαρία. Η σχέση μας είναι ό,τι πιο ρομαντικό έχω βιώσει ποτέ στη ζωή μου και είμαι πολύ χαρούμενος μαζί της. Η Μαρία με καλύπτει πλήρως σεξουαλικά και δεν ανακατεύεται καθόλου (μα καθόλου) στην υπόλοιπη ζωή μου, με άλλα λόγια είναι η τέλεια γυναίκα.
Έχω μια σχέση μίσους-αγάπης με το ανθρώπινο γένος. Είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο ενοχλητικό και ότι πιο ελπιδοφόρο έχει δημιουργήσει ο θεός σε αυτό τον πλανήτη (πράγμα που σε κάνει ώρες-ώρες να απορείς για τις ικανότητες του...).
Μένω έκθαμβος με οποιοδήποτε κατόρθωμα της επιστήμης. Νιώθω δέος όταν συνειδητοποιώ πόσα πράγματα γνωρίζουμε για κόσμους πέραν του μεγέθους μας, τόσο προς τα πάνω (μακρόκοσμος) όσο κ προς τα κάτω (μικρόκοσμος). Δυστυχώς στα του επιπέδου μας (σκατόκοσμος) δεν τα πάμε και τόσο καλά...
Κάθε πρωί πίνω τον καφέ μου χαζεύοντας στο internet. Λίγες απολαύσεις μπορούν να συγκριθούν με αυτή και αν κάποια μέρα τη στερηθώ, γίνομαι κατσούφης και γκρινιάρης.
Ιδού μερικές απολαύσεις που μπορούν να συγκριθούν με την παραπάνω: σουβλάκια, ένα καλό βιβλίο, μια κουβέντα με έντονους διαπληκτισμούς όπου οι συμμετέχοντες μπορούν να ξεχωρίσουν ότι τα εκατέρωθεν μπινελίκια περιορίζονται αυστηρά στο sandbox της συγκεκριμένης κουβέντας, κολύμπι (σε παραλία, όχι σε πισίνα), καλή παρέα και τέλος, μια πετυχημένη μαλακία.
[αυτό το πεδίο έχει μείνει επίτηδες κενό]
Η Αγάπη είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο. Αν Αγαπάς και Αγαπιέσαι, όλα τα άλλα θα έρθουν. Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο σε αυτό τον κόσμο από την Αγάπη... εκτός από τα λεφτά. Αν έχεις λεφτά, ποιος τη γαμάει την αγάπη και παπαριές...

Ο άνθρωπος χωρίς αναμνήσεις

2011-10-12T02:50:00.002+02:00

Μια φορά κι έναν καιρό, πριν 1 googolplex χρόνια, έζησε ένα άνθρωπος που δεν είχε αναμνήσεις. Ή μάλλον, δεν ήθελε να έχει αναμνήσεις. Γιατί οι αναμνήσεις του τον πλήγωναν. Μετά από πολλή προσπάθεια, κατάφερε να τις σβήσει όλες και να ζεί ευτυχισμένος.

Ώσπου, γνώρισε μια κοπέλα με πολλές αναμνήσεις. Και έτσι, τώρα τον πληγώνουν οι δικές της...

Salvador Dail - La persistencia de la memoria (1931)

Found in NamNaira

2011-10-11T21:36:00.000+02:00

Κ εκεί που τριγύριζα στο μαγικό κόσμο της NamNaira τι βρήκα; Μα ένα βραβείο για το blog μου, τι άλλο; Επιτέλους βρέθηκε μια αναγνώστρια που παρ' όλη τη μικρή σε διάρκεια σχέση της με το blog, κατάφερε να εκτιμήσει αμέσως το απύθμενο βάθος και την ολοφάνερη ποιότητά του. Σε ευχαριστώ λοιπόν NamNaira για αυτή την επάξια --πλην εκπρόθεσμη-- αναγνώριση του blog καθώς κ για την οξυδέρκειά σου σχετικά με τα ροφήματα της προτίμησής μου!

Η παραλαβή του βραβείου προϋποθέτει την καταγραφή 7 τυχαίων trivia για την πολύπλευρη και πολυτάλαντη αφεντιά μου και την με τη σειρά μου ανάθεση του βραβείου σε 15 άλλα blog. Ας αρχίσουμε λοιπόν:

Γαμώ το Χριστό μου και μάλιστα τακτικά. Είναι η μόνη ομοφυλοφιλική πράξη στην οποία αρέσκομαι να επιδίδομαι αλλά το κάνω συχνά, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος.
Αυνανίζομαι συχνά παρόλο που η κοπέλα μου με ικανοποιεί πλήρως σεξουαλικά, γιατί πιστεύω ότι ποτέ καμιά γυναίκα δε θα μπορέσει να καταλάβει τις ανάγκες του πέους μου καλύτερά από εμένα τον ίδιο.
Είμαι από τη Σπάρτη και ξέρω από καλό λάδι.
Μισώ τα κινητά τηλέφωνα και εκνευρίζομαι ακόμα και όταν με παίρνει ο καλύτερός μου φίλος για να μου χαρίσει λεφτά.
Μιας και είπα για κινητά, αν είσαι από αυτούς που "ξεχνάνε" να κλείσουν το κινητό τους όταν παρακολουθούν σινεμά ή οποιαδήποτε άλλη παράσταση, σε μισώ παθολογικά, είσαι τιποτένιος μαλάκας γαμημένος καριόλης, πουτάνας γιος και εύχομαι τουλάχιστον μια φορά το μήνα να πεθάνεις από καρκίνο των πάντων!
Μου τη δίνουν τα geeks που επειδή ξέρουν πώς να κάνουν google, νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα.
Μου τη δίνουν οι τύποι που δεν ξέρουν να κάνουν google το πιο απλό πράγμα στο κόσμο και με παίρνουν τηλέφωνο στο κινητό που τόσο μισώ για να με ρωτήσουν αν η Σπάρτη βγάζει καλύτερο λάδι από το κωλοχώρι τους την ώρα που βλέπω ταινία... Γαμώ το Χριστό μου!

Όπως βλέπετε, είναι απολύτως φυσιολογικό το ότι βραβεύτηκα με το "One Lovely Blog Award"!

Τα blog στα οποία μεταβιβάζω το βραβείο δε θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να είναι 15! Συγκεκριμένα, επειδή δεν θεωρώ ότι υπάρχει πιο αξιαγάπητο blog από αυτό εδώ, μπορείτε να πάρετε όλοι τα αρχεία μου, να τα διαβάσετε καλά και να συνειδητοποιήσετε γιατί δεν σας αξίζει κανένα μα κανένα βραβείο.

Μία και μοναδική εξαίρεση το blog της Homo Pacificus (είδες αυτή τη φορά φρόντισα εντέχνως και με προσωπικό κόστος να έχεις όλες τις επιλογές μέτα-βράβευσης ανοικτές)!

Υπόσχομαι να συνεχίσω να είμαι το ίδιο αγαπητός και down-to-earth (που λέμε και εμείς εδώ στα ξένα) τώρα, όσο και πριν την αναγνώρισή μου!

Τα σέβη μου,

Χρήστος

Νύχτες Λούμπεν Special Edition - Nights are Loumpen

2011-10-09T03:14:00.001+02:00

Ναί είναι αλήθεια, οι Νύχτες Λούμπεν επιστρέφουν!

Εδώ κ πολύ καιρό έψαχνα την αφορμή να ξεκινήσω και πάλι την πλέον πολυδιαβασμένη στήλη αυτού του blog και η παρακάτω ταινία ήταν η καταλληλότερη (σαν τους πρωθυπουργούς μας ένα πράμα...). Δεν έχω πρόθεση να κάνω το hardcore εγχείρημα της μιας ταινίας/μέρα όπως την άλλη φορά, αλλά μια φορά την εβδομάδα θα συναντιόμαστε με το γνωστό πλέον σύστημα: εγώ θα γράφω και εσείς θα κρέμεστε από την κάθε μου λέξη.

Και τώρα, χωρίς άλλο λούμπεν, σας παρουσιάζω το...

Midnight in Paris (2011)

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Woody Allen

Πρωταγωνιστούν: Owen Wilson

Βαθμολογία: 8,5* | IMDb: 8,1

Κλίμακα λούμπεν: Είναι ή δεν είναι; Θα το κρίνουν οι επόμενες γεννιές...

Σχόλια: Ο Owen Wilson στο ρόλο του Woody Allen στο ρόλο του Gil, ενός συγγραφέα του Hollywood που θέλει να ξεφύγει από τα καταναγκαστικά έργα σουλουπώματος σεναρίων και να μεταπηδήσει στο λογοτεχνικό στερέωμα. Σε ένα ταξίδι στο Παρίσι με την αραβωνιαστικιά του, ανακαλύπτει τον κόσμο στον οποίο θα ήθελε πραγματικά να ζήσει. Δείτε το αφού πρώτα έχετε βάλει στην άκρη λεφτά για τα εισιτήρια γιατί αποκλέιεται να μην θέλετε να πάτε στο Παρίσι μετά από αυτή την ταινία. Εμένα με βλέπω να σκάω με το πρώτο τραίνο, όποιος θέλει ακολουθεί! Γιατί την ταινία να πω ότι είναι η καλύτερη ταινία του Woody Allen μετά το Match Point (καθαρά ως χρονολογικό bookmark και όχι ως μέτρο ποιότητας) και ότι ο Owen Wilson ήταν έτσι και αλλιώς στους αγαπημένους μου ηθοποιούς, καιρός να γίνει κ δικός σας. Δείτε το!

Ναι ή Όχι: Είπαμε, δείτε το, τώρα μόλις τό 'παμε, πάλι θα το λέμε;

*Όχι ότι έχω καμιά υποχρέωση να εξηγήσω τη βαθμολογία μου σε κανένα (σας ξέρω και από χθες, δεν κατάλαβα;) αλλά να πω ότι η ταινία δεν παίρνει 8,5 επειδή είναι κανένα σύγχρονο αριστούργημα, αλλά γιατί όταν την είδα κώλογούσταρα (και ναι, you can quote me on that)!

Oh, and one more thing...

2011-10-06T13:55:00.000+02:00

Steve Jobs is dead...
See you in iHell dude...

(too soon?)

Μαθήματα Προπαγάνδας I

2011-09-27T21:35:00.000+02:00

"ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Η ΡΩΣΙΑ έχει αναπτύξει μερικούς από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς του 20ου αιώνα είναι απλά ανεξήγητο."

(Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο ρώσος μαθηματικός Γκρίσα Πέρελμαν" της Masha Gessen.)

--------------☭-------------

Να συμπληρώσω εγώ ότι εξίσου ανεξήγητό είναι οι επιστήμονες, λογοτέχνες, μουσικοί, αθλητές, σκακιστές και αυτός ο τύπος:

Yuri Gagarin

-до свидания

Rain... Let me tell you about rain...

2011-09-20T16:57:00.002+02:00

It sucks!*

Φαίνεται πως έβρεξε στην Αθήνα κ πλημμύρισε το Internet από σχετικά post... Ούτε λεφτά να έριχνε, τέτοιος ενθουσιασμός βρε παιδιά...

*μόνο όταν ποδηλατείς από το σπίτι προς τα κάπου. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις είναι μια χαρά.

Χρόνια μας πολλά!

2011-09-11T11:56:00.001+02:00

Σήμερα όλη η ανθρωπότητα γιορτάζει!

Τι γιορτάζει; Μα τα 10 χρόνια που δε μπορούμε να πάρουμε το νεράκι και το αποσμητικό μας στο αεροπλάνο!

Security über alles!

πηγή φωτογραφίας

Άντε και στα δικά μας...*

*Και όταν λέω στα δικά μας, εννοώ άντε να πέσει κάνα αεροπλάνο στη βουλή να ησυχάσουμε...

I am a unicorn

2011-08-31T23:31:00.003+02:00

Ή αλλιώς, spy vs. spy...

Αν σας έχει τύχει ποτέ να μιλήσετε με κάποιο chatbot, θα γνωρίζετε ότι δύσκολα θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κάποιος ευφυή... Τι θα συνέβαινε όμως αν βάζαμε δύο τεχνητές "νοημοσύνες" να συνομιλήσουν;

Από φιλική κουβεντούλα σε υπαρξιακές, θεολογικές κ φιλοσοφικές αναζητήσεις, κ όλα αυτά σε λιγότερο από δύο λετά! Κ τι δε θα δινα για να δω ολόκληρό το διάλογο...

Φίλες κ φίλοι, αγαπημένοι μου αναγνώστες, σας παρούσιάζω ό,τι πιο αστείο έχω δει τα τελευταία 150 χρόνια:

Λεπτομέρειες για το πώς κ γιατί της επικής αναμέτρησης, εδω.

Ένας λιγότερος, Μahoney...

2011-08-10T21:31:00.000+02:00

Εν μέσω καυτού καλοκαιριού κ θανάτων που -συγγνώμη κιόλας φίλτατοι- με αφήνουν παγερά αδιάφορο (1), (2), διαβάζω ξαφνικά αυτό...

Θα ευχόμουν καλό ταξίδι αλλά ως γνωστόν είμαι της άποψης ότι το ταξίδι εδώ τελειώνει για τον Bubba Smith, γνωστό ως Hightower στις ταινίες της σειράς "Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή". Επίσης θα μπορούσα να γράφω αράδα την αράδα για το πώς γαλουχήθηκα από αυτές τις ταινίες κ το πόσες φορές τις έχω νοικάσει από το Prisma... Δεν υπάρχει λόγος. Το μόνο που σκέφοτμαι είναι ότι μου βρωμάει αφορμή για "μαραθώνιο"... Λες;

Και τώρα κλείστε τον υπολογιστή κ κάντε καμιά βουτιά!

Δεν υπάρχει (θεός)!

2011-07-26T23:25:00.001+02:00

Αμερικάνικος νότος, NASCAR κ μια προσευχή που ίσως σας κάνει να αλλαξοπιστήσετε! Το μόνο που έχω είναι, thank you god for Pastor Jeo Nelms.

(Via Friendly Atheist)

Together we stand...

2011-07-09T18:33:00.000+02:00

Είχα να ακούσω Pink Floyd κ ειδικά το The Wall αρκετά χρόνια. Η μπάντα είναι σίγουρα μια από τις σημαντικότερες μουσικές μου επιρροές, αν όχι η σημαντικότερη. Οι ζωντανές εμφανίσεις των Floyd ήταν έτσι κ αλλιώς θρυλικές αλλά ειδικά το tour του The Wall ήταν ιστορικό. Όλοι οι φαν τις μπάντας, ως πιτσιρικάδες μιλάγαμε για το περιβόητο επι σκηνής τείχος που χτιζόταν μπροστά στα μάτια του κοινού, τούβλο-τούβλο, τραγούδι τραγούδι... Όλοι μας κάποια στιγμή της ζωής μας είχαμε πει "πω, ρε πούστη μου, μακάρι να ήμουν εκεί...".

Ε, λοιπόν τώρα μπορώ να λέω πια ότι ήμουν εκεί. Είδα το τοίχος να χτίζεται, το είδα να κρύβει σιγά-σιγά τη μπάντα. Άκουσα τις πρώτες νότες του Hey You αντικρύζοντας μόνο τούβλα! Είδα τη μητέρα να με γαλουχεί, είδα το δάσκαλο να με νουθετεί, είδα τη σύζυγο να με υποτάσσει, είδα το ιπτάμενο γουρούνι, είδα τα σφυριά να παρελαύνουν, θέλησα κ εγώ να γαμηθεί η κυβέρνηση, έσκισα τις φωνητικές χορδές μου εκλιπαρώντας να γυρίσουν τα παιδιά πίσω κ φυσικά, καταδικάστηκα σε έκθεση ενώπιων των ομοίων μου. Μπορεί να μου έλειψε ο Gilmour στο σόλο του Comfortably Numb αλλά δε γαμιέται... Είδα το Roger Waters να παίζει το The Wall ζωντανά στην Αθήνα. Παρακολούθησα σχεδόν ολόκληρο το live με δάκρυα στα μάτια. Κ ναι, είδα τέλος το τείχος να γκρεμίζεται...! The bleeding hearts and artists, made their stand...

Hasa Diga Eebowai

2011-06-29T02:58:00.000+02:00

Οι δημιουργοί του South Park έγραψαν πρόσφατα το musical "Book of Mormon". Αυτό είναι ένα από τα τραγούδια του:

Στίχοι εδώ.

Κ επειδή έχω καιρό να το πω, θεέ, σου θυμίζω ότι το μόνο που έχεις να κάνεις για να πιστέψω σε σένα, είναι να μου πάρεις μια πίπα. Το έχω πει εδώ κ χρόνια αλλά ακόμα περιμένω...

American Beauty

2011-06-21T09:57:00.001+02:00

Απολαύστε αυτές τις καλλονές (λέμε τώρα), κ τις εμπεριστατωμένες απόψεις τους...

as seen on the Friendly Atheist

aaaaand CUT!

2011-06-17T19:15:00.001+02:00

It's a wrap!

Κυρίες κ κύριοι, το γύρισμα τελείωσε. Τυπικά πλέον, απομένουν τρία μαθήματα κ η τελετή αποφοίτησης. Είστε όλοι προσκεκλημένοι στο φεστιβάλ μας, αλλά επειδή μάλλον κωλύεστε, απολαύστε τουλάχιστον το trailer του φεστιβάλ, για το οποίο -παρεμπιπτόντως- μου ζητήθηκε να γράψω τη μουσική.

Υ.Γ. Αν κάποιος από εσάς με συναντήσει το καλοκαίρι κ νιώσει την ανάγκη να με αποκαλέσει "master of music"... παρακαλώ, ελεύθερα.

Σουηδία

2011-05-05T03:15:00.001+02:00

Υπάρχουν πολλοί λόγοι να επισκεφθεί κανείς τη Σουηδία. Πρώτα από όλα, τα πυκνά Σκανδιναβικά δάση. Άμεσο επακόλουθο της πλούσιας χλωρίδας είναι οι πολυπληθείς μύθοι για τα πλάσματα που κατοικούν σε αυτά τα δάση, που σίγουρα ελκύουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών. Η μεσαιωνική ιστορία της Σουηδίας, έχει αφήσει ως κληρονομιά κάστρα, παλιά αρχοντικά, ακόμα και ολόκληρα χωριά. Ακόμα πιο παλιά, η εποχή των Βίκινγκ είναι ικανή να σαγηνεύσει ακόμα και τον πιο δύστροπο τουρίστα. Αλλά και από πολιτισμική απόψη, η Σουηδία, πατρίδα των Ingmar Bergman και Esbjörn Svensson μεταξύ άλλων, έχει μεγάλη προσφορα στην παγκόσμια καλλιτεχνική σφαίρα. Επίσης, η σύγχρονη Σκανδιναβική αρχιτεκτονική είναι αξιοθαύμαστη. Σίγουρα μπορεί κανείς -ειδικά προερχόμενος από μεσογειακές χώρες- να παρατηρήσει και να μελετήσει τη διαφορετικότητα στον τρόπο ζωής των ανθρώπων του βορρά. Και φυσικά η Σουηδία δεν υπολείπεται νυχτερινής ζωής και διασκέδασης, καθώς και πλούσιας τοπικής κουζίνας.

Ναι, υπάρχουν πολλοί λόγοι να επισκευτεί κανείς τη Σουηδία, αλλά η δική μου επίσκεψη δε γίνεται για κανέναν από αυτούς...

Ταχύτης και αυτοσυγκέντρωση...

2011-05-03T10:08:00.000+02:00

Θυμάμαι την εποχή πριν από 12 χρόνια περίπου, όταν μετακόμισα για πρώτη φορά στην Αθήνα, όταν το internet ήταν ακόμα για τους λίγους. Μια μέρα ήρθε ο Χρηστάρας, φίλος αδερφικός από τη Σπάρτη και εκεί που καθόμασταν και το κολωβαράγαμε (<--- "passing the time pointlessly" dear wife, που να τα πιάσει αυτά το google...;) μου λέει, "δεν πάμε να πάρουμε κάνα modem όπως είμαστε; Έχω κάτι κωδικούς κλεμμένους". Οπότε παίρνουμε το τραμ, κατεβαίνουνε Στουρνάρα και αγοράζουμε επί τόπου το κοσμοϊστορικό US Robotics που βλέπετε στη φωτογραφία (του οποίου τους drivers, στην αυθεντική δισκέτα, έχω ακόμα παρακαλώ!).

Γυρνάμε σπίτι, πληκτρολογούμε το περιβόητο για την εποχή username και password και ιδού, μετά τα μυστικιστικά ηχητικά συνθηματικά ανάμεσα στο modem και το υπερπέραν... internet (33Kbpps όλα δικά μας)! Πρώτη σελίδα, yahoo.com. Δεύτερη σελίδα; Αυτή. Και από εκεί, μετά από πολύ κόπο και μεγάλη αναμονή... το πρώτο μας βίντεο:

"Ταχύτης και αυτοσυγκέντρωση... Σα να προσεύχεσαι. Αυτό είναι όλο... Έλα για να σε δω..."

Πέθανε ο Bin Laden

2011-05-03T04:22:00.000+02:00

Στ' αρχίδια μας!

Ήμουν κι εγώ εκεί

2011-05-01T15:20:00.000+02:00

Ναι, έζησα το γράψιμο της ιστορίας στο πετσί μου. Ήμουν κι εγώ στο Λονδίνο τη μέρα Του Γάμου. Ζήλεια. Ψώρα.

Lieve Anne-Marieke

2011-04-25T14:15:00.000+02:00

Ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για το οποίο δούλεψα πέρυσι. Επιτέλους και με αγγλικούς υπότιτλους.

Βραδιά ποίησης: Αυτό-αναφορά

2011-04-22T16:39:00.000+02:00

Writing a poem about writing a poem

(about writing a poem)

I’m writing a poem

about writing a poem

while writing this poem

I’m writing this poem

When this poem is done

this poem will be written

but until it’s written

it’s still being done

This line of the poem

is just above this,

two lines above this one

and three above this

You’re reading a poem

about writing a poem

(about writing a poem)

You’re reading its lines

you’ve just read this one

and just before this one

you’ve just read this one

Still writing a poem

about writing a poem

while writing this poem

I’m writing this poem

Three lines after this,

my poem will be written

just one more to go…

this poem is all done

THE END

Μαθήματα Μουσικής #3: Ανάλυση

2011-04-22T12:12:00.000+02:00

Τώρα τελευταία με σταματάνε στο δρόμο κοπέλες και με ρωτάνε, "μα καλά, εσείς οι Έλληνες είστε όντως όλοι τόσο καλοί στην αιδοιολειξία;" Αλλά όχι σοβαρά τώρα, αυτό που πραγματικά με ρωτάνε είναι, "εσύ δεν είσαι ο διάσημος συνθέτης Χρήστος Χριστοδούλου;" Πάντα απαντάω με μετριοφροσύνη "Ναι εγώ είμαι και όσο για την προηγούμενη ερώτησή σου... όχι, μόνο εγώ. Πώς μπορώ να σε βγάλω για λίγο από το βούρκο που λιμνάζεις;". Και η κοπέλα αποκρίνεται, "άκουσα αυτό το τραγούδι πρόσφατα αλλά δε μπορώ να το καταλάβω, μήπως θα μπορούσες να με βοηθήσεις;". Κ ιδού η απάντηση:

Πρώτα από όλα μικρή Ολλανδέζα, δε λέμε τραγούδι, αλλά κομμάτι. Τραγούδι, λέμε όταν κάποιος τραγουδάει. Με την ευκαιρία λοιπόν αυτής της ενδιαφέρουσας -πλην εντελώς γενικής- ερώτησης ας σπάσουμε την παραδοσιακή φόρμα αυτών των μαθημάτων κ ας ασχοληθούμε με την ανάλυση ενός έργου. Το εν λόγω έργο είναι η Σονάτα Νο. 14 σε Ντο δίεση ελάσσονα του Ludwig van Beethoven, ευρέως γνωστή κ ως "σονάτα υπό το σεληνόφως". Ολόκληρο το έργο έχει τρία μέρη εκ των οποίων αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το πρώτο, adagio sostenuto.

Μια σωστή ανάλυση ξεκινά από την αρχή και είμαστε τυχεροί γιατί ήδη από τον τίτλο μπορούμε να πάρουμε πολλές πληροφορίες για το έργο:

Πρόκειται για έργο σε μορφή σονάτας
Είναι γραμμένο σε Ντο δίεση ελάσσονα
Είναι adagio

Ας δούμε τι σημαίνουν όλα αυτά λεπτομερώς:

1. Η μορφή σονάτας είναι ίσως η διασημότερη μουσική φόρμα. Είναι κατά κανόνα τριμερής, που σημαίνει αυτό που έχετε ήδη καταλάβει... έχει τρία μέρη. Μη σας μπερδέψουν τα τρία μέρη του έργου. Παρόλο που τιτλοφορείται "σονάτα", μόνο το πρώτο μέρος είναι πραγματικά γραμμένο σε φόρμα σονάτας. Δε θα αναλύσω αυτή τη στιγμή τη φόρμα σε βάθος αλλά για να έχετε μια ιδέα μιλάμε για Α-Β-Ά όπου τα Α είναι κάτι σας κουπλέ/ρεφρέν και το Β είναι τα σόλο.

2. Η επιλογή της Ντο δίεση ως βασικής τονικότητας, είναι σίγουρα αποτέλεσμα του σχετικά πρόσφατου συγκερασμού... Συγγνώμη ξεχάστηκα... Το κομμάτι παίζεται κυρίως σε μαύρα πλήκτρα.

3. Adagio=αργό. Αυτό, τίποτα παραπάνω.

(Πριν περάσουμε στην κυρίως ανάλυση να κάνω μια παρένθεση. Πολλοί, μετά την ανάρτηση αυτού του post, με ρώτησαν ποια είναι η 1η ομορφότερη μουσική; Συνήθως όταν λέω ότι κάτι είναι το 2ο καλύτερο πράγμα στον κόσμο, εννοώ ότι είναι το 1ο αλλά κρατάω και μια πισινή για το μέλλον. Στην προκειμένη περίπτωση όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει γιατί η ομορφότερη μουσική του κόσμου έχει γραφτεί και είναι το κομμάτι για το οποίο συζητάμε. Πολλοί από εσάς θα διαφωνήσουν προτιμώντας κάποιο άλλο, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή είστε ανίδεοι. Τονίζω ότι για πρώτη και μοναδική φορά στη ζωή μου, δε μιλάω υποκειμενικά. Η σονάτα υπό το σεληνόφως είναι η ομορφότερη μουσική του σύμπαντος, τελεία και παύλα. Deal with it.)

Και τώρα στο ψητό. Μετά από άπειρες ακροάσεις και ώρες συλλογισμού έχω πλέον καταλήξει στην ακριβέστερη και πληρέστερη ανάλυση που θα μπορούσε να κάνει κανείς σε αυτή τη μουσική:

Φανταστείτε ότι κάνετε έρωτα με τον/την παρτενέρ τον ονείρων σας. Και μην παρεξηγήσετε τη λέξη "έρωτα", δεν αναφέρεται σε καρδούλες και φιλάκια. Μιλάω για έρωτα με πάθος και ένταση. Φανταστείτε το λοιπόν, όπως και με όποιον/ους προτιμάει ο καθένας. Αυτό είναι το Α και Β μέρος της σονάτας. Τα προκαταρκτικά και μετά η εισχώρηση. Και στο Ά έρχεται η κορύφωση. Και εδώ είναι το πρόβλημα με την ερμηνεία αυτού του κομματιού. Πολλοί πιανίστες παραβλέπουν τον υπέρτατο, αμφίδρομο οργασμό που λαβαίνει χώρα στα μέτρα 57-60 (στο βίντεο από το 4.30 έως το 4.50) και συνεχίζουν στην coda* χωρίς να του δώσουν την πρέπουσα σημασία. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο και καταστρέφει εντελώς την πρόθεση του συνθέτη. Στα μέτρα αυτά το κομμάτι -και εμείς μαζί του- ολοκληρώνεται με την τελειότερη εφεύρεση του ανθρώπινου γένους, την τέλεια πτώση. Η σωστή χρήση της τέλειας πτώσης (που δε λέγεται τυχαία τέλεια) δεν είναι απλή υπόθεση και εδώ γινόμαστε μάρτυρες υποδειγματικής χρήσης της. Κατά τη γνώμη μου, ολόκληρο το κομμάτι οδηγεί σε αυτή τη στιγμή και μετά σου δίνει το χρόνο να ηρεμήσεις, να καθαρίσεις το σώμα σου από τα υγρά του έρωτα και να ξαπλώσεις αγκαλιά με τον/τη σύντροφό σου μέχρι να αποκοιμηθείτε.

Και κάπως έτσι τελειώνει η ανάλυση μας για σήμερα. Για εργασία, σας προτρέπω να ακούσετε το κομμάτι με κλειστά μάτια και τα παραπάνω στο μυαλό σας. Απολαύστε (η ποιότητα δεν είναι η καλύτερη, η εκτέλεση όμως είναι):

Τα λέμε στο επόμενο μάθημα

*Ξέρω, ξέρω... Μην ανησυχείτε, θα είναι το θέμα του επόμενου μαθήματος.

Πίσω στις ρίζες μας

2011-04-21T03:55:00.001+02:00

Και τώρα που ξεμπερδέψαμε (ή αν προτιμάτε, κάνουμε διάλειμμα) από αυτή την πρόσφατη κρίση άκρατου ρομαντισμού - άνοιξη γαρ, ας επιστρέψουμε στις παλιές, καλές παραδόσεις (tip: δείτε την ερώτηση και απάντηση στο 51:10):

Translationship

2011-04-17T11:55:00.001+02:00

I met this girl recently and as it appears, we are now in a relationship (or marriage?). A pretty good one actually. She's not Greek or English (or natively English speaking), so both of us use a non-mother language to communicate.

One of the many things I find fascinating about her, is that she's -for unknown reasons- genuinely interested in me (I am a selfish bastard) and one of the ways she's expressing that, is going through this blog, google translation by google translation! Similarly, I'm trying to work my way through the collection of weird punctuation and unheard of before sounds that make up her elvish language. This puts us in this weird situation where things are often translated wrong or google just produces nonsense. I guess it's part of the adventure so we don't really mind. When push comes to shove, we ask each other.

So, I decided to make her life a little bit easier today by writing this in English. Thanks for all the fish my wonderful wife (to be... maybe?)!

I would have written something more, but I really couldn't have said it better:

Vårens ljus

När solen kom tillbaks efter många grådagar

kunde jag äntligen se igen

Det var vackert att äntligen få vakna upp i ljuset

och värmen av den länge försvunna våren

Αναρωτιέμαι...

2011-04-16T12:16:00.000+02:00

... αυτοί οι συγκάτοικοί μου -μα όλοι τους βρε παιδί μου;- δεν τους έμαθε η μανούλα τους ότι όταν πλένουμε τα πιάτα, τα αφήνουμε να στεγνώσουν ανάποδα, κοιτώντας προς τα κάτω; Άμα είναι, να πάρουμε και λίγο κοκκινόχωμα, να τα κάνουμε γλαστράκια να ξεμπερδεύουμε...

Αγαπητή Ελληνίδα

2011-04-14T16:12:00.002+02:00

Ακολουθεί ανοιχτό γράμμα σε όλες τις Ελληνίδες γυναίκες* -ανεξαιρέτως κ ναι, συμπεριλαμβάνεται η μάνα μου, μιας κ κάποια από εσάς είχε το τακτ να την πιάσει στο στόμα της:

Αγαπητή Ελληνίδα γυναίκα,

Μετά μεγάλης λύπης μου σου ανακοινώνω το τέλος της μακροχρόνιας κ θυελλώδους σχέσης μας. Για 15 σχεδόν χρόνια, σε πίστεψα, σε θαύμασα, σε λάτρεψα, σε ερωτεύτηκα, σε αγάπησα... Όχι πια όμως. Η θλίψη μου είναι μεγάλη γιατί πιστεύω ακόμα ότι είσαι η ομορφότερη, αλλά παρόλα αυτά δε μπορώ να κάνω άλλο τα στραβά μάτια. Σου γράφω αυτό το γράμμα επειδή κουράστηκα να σε βλέπω να κουβαλάς πάντα μαζί σου τα διδάγματα της μαμάς, τα χριστιανικά "ήθη" κ τα σεξουαλικά κόμπλεξ του '80. Επειδή κουράστηκα να σε βλέπω να νομίζεις ότι ένας άντρας που σου απευθύνει το λόγο είναι κατώτερός σου κ πέφτουλας. Επειδή δε αντέχω άλλο να σε "ψήνω" για μήνες πριν κερδίσω την εμπιστοσύνη σου. Επειδή βαθιά μέσα σου πιστεύεις ότι η πίπα είναι ένδειξη αδυναμίας ή ακόμα χειρότερα, ένα υπέρτατο bonus που μου αξίζει μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις. Επειδή -ειδικά αν έχεις την ευλογία του κάλλους- νομίζεις ότι σεξ είναι το να ξαπλώνεις ανάσκελα με ανοιχτά τα πόδια περιμένοντας να σε ικανοποιήσω...

Ξέρω πολύ καλά ότι κ εγώ δεν ήμουν τέλειος -κάθε άλλο, παρόλα αυτά προσπάθησα πάντα να σου φερθώ με τον καλύτερο τρόπο. Κι όμως, εσύ με προτίμησες όταν φέρθηκα σαν μαλάκας. Με το μαλακισμένο λοιπόν τρόπο που εσύ μου επέβαλες/έμαθες, σου δηλώνω ότι δεν ασχολούμαι πλέον μαζί σου. Γιατί ανακάλυψα ότι δεν ήμουν εγώ το πρόβλημα, ούτε είναι όλες οι γυναίκες ίδιες. Εσύ, η πανέμορφη Ελληνίδα που τόσο θέλησα αλλά ποτέ δεν μου δόθηκε πραγματικά, είσαι η αιτία που ποτέ δεν ένιωσα ολοκληρωμένος σε μια σχέση. Σου ξαναλέω ότι γνωρίζω τα πολλά ελαττώματά μου αλλά ξέρω πολύ καλά πλέον ότι δεν ήταν αυτά το μόνο πρόβλημα στη μέχρι τώρα σχέση μας. Λυπάμαι, γιατί με έκανες να νιώσω ντροπή για σένα κ το μικρόκοσμο στον οποίο κατοικείς. Κ λυπάμαι γιατί δεν είμαι εγώ που υποφέρω περισσότερο από αυτό αλλά εσύ...

Μη με παρεξηγείς, δεν είμαι θυμωμένος. Είμαι ευτυχισμένος γιατί δε σε έχω ανάγκη πλέον. Αλλά κ λυπημένος γιατί πίστευα ότι μπορούσαμε να τα βρούμε εγώ κ εσύ, κ το θέλησα πραγματικά πολλές φορές. Αλλά τώρα ξέρω ότι δε γίνεται, γιατί ανακάλυψα ότι αυτό που πραγματικά θέλω υπάρχει, κάπου αλλού, χωρίς συμβιβασμούς κ χωρίς υποχωρήσεις. Σε ευχαριστώ για όλες τις ωραίες στιγμές που μου χάρισες κ διαγράφω όλες τις όχι τόσο ωραίες. Σου εύχομαι να βρεις αυτό που ψάχνεις κ να αφεθείς πραγματικά σε αυτό, ξεχνώντας την "κληρονομία" σου...

Ανυπομονώ να σε ξαναδώ, με διαφορετική ματιά πλέον...

Με πολλή αγάπη κ υπέρτατη θλίψη,

Χρήστος

Υ.Γ. Άντε γαμήσου

*Όσοι νομίζουν ότι το "Ελληνίδες γυναίκες" είναι περιττολογία, κάνουν λάθος. Το γράφω έτσι για να διαχωρίσω την "Ελληνίδα γυναίκα" από την "Ελληνίδα άνθρωπο". Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Introducing Mark Gormley

2011-03-31T11:23:00.001+02:00

Σίγουρα θα νομίσετε ότι κάνω πλάκα αλλά σας προκαλώ να ακούσετε τα τραγούδια και μετά να επισκεφτείτε τη σελίδα των video στο youtube και να διαβάσετε τα σχόλια. Δε θα είστε έτοιμοι για αυτό που θα σας συμβεί. Σας προειδοποίησα!

Μια αλήθεια και ένα ψέμα - Επίλογος

2011-03-29T23:39:00.000+02:00

(Διαβάστε τα κεφάλαια 1, 2, 3, 4 & 5)

Μόλις μπήκε στο σπίτι, η όλη βραδιά του φάνηκε σαν όνειρο. Το ποτό δεν τον άφηνε να τακτοποιήσει τις σκέψεις του. Είχαν συμβεί άραγε όλα αυτά; Δυσκολευόταν να το πιστέψει. Κοίταξε το ρολόι του υπολογιστή, έδειχνε ξημερώματα Τετάρτης, άρα πρέπει να ήταν αλήθεια. Προσπάθησε να θυμηθεί την στιγμή του φιλιού τους. Ήθελε να την αποτυπώσει στο μυαλό του πριν το ξεχάσει. Προσπάθησε να δει το πρόσωπό της. Το κεφάλι του πήγαινε να σπάσει. Σκέφτηκε να την πάρει τηλέφωνο, μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσει ότι ήταν υπαρκτή, αλλά τελικά δεν το έκανε. Χωρίς να βγάλει καν τα ρούχα του, έπεσε στο κρεβάτι και κοιμήθηκε.

Είχαν περάσει κάτι λιγότερο από πέντε ώρες -που του φάνηκαν σαν μερικά δευτερόλεπτα- όταν άνοιξε τα μάτια του ζαλισμένος και αφυδατωμένος. Νόμισε πως άκουσε κάποιον ήχο αλλά δε μπορούσε να προσδιορίσει τι ακριβώς. Άπλωσε το χέρι του και ήπιε μια γουλιά από το μπουκάλι νερό που είχε πάντα δίπλα στο κρεβάτι. Κοίταξε έξω το πρωινό φως και μετά το κινητό του. Έγραφε δέκα και σαράντα-τέσσερα και τον ενημέρωνε ότι είχε ένα νέο μήνυμα. Από εκείνη. Σηκώθηκε και άρχισε να διαβάζει: 'So much beer! My world is spinning & spinning, its unbelievable! :P I remember us kissing, did it happen or did I dream of it? Its 10.23, my train is about to go. Thank you for last night...'

Ώστε ήταν αλήθεια... Άρχισε να της απαντάει: 'My head is turning too. You didn't dream of it, unless we both did. Such a nice goodbye. Oh, it's bliss. ;)' Αποστολή. Μετά από λίγο το κινητό χτύπησε ξανά: 'Good. Was i a sloppy kisser? I was sooo drunk, i wish we could have a sequel..!' Χαμογέλασε και σκέφτηκε πόσο θα ήθελε να τη δει άλλη μια φορά. Απάντησε και πάλι: 'In another life... To set the record straight, it was a perfect kiss!' Η απάντηση δεν άργησε:

'Nothing wrong with a little spontaneous romance. To be honest, i would have kissed you immidiatelly upon hearing your music. Carpe diem, my friend!'

* * *

Τις επόμενες μέρες δε μπορούσε να τη βγάλει από το μυαλό του. Σκέφτηκε να γράψει την ιστορία τους. Άλλωστε, μόνο σε βιβλία ή ταινίες συμβαίνουν τέτοια πράγματα, ποιος θα τον πίστευε αν υποστήριζε ότι έγινε στ' αλήθεια; Έφερνε στο μυαλό του όσα είχαν πει. Μια ερώτησή της τον είχε κάνει να σταματήσει για να σκεφτεί πριν απαντήσει: Τον είχε ρωτήσει για τον έρωτα και τελικά της απάντησε με μια αλήθεια και ένα ψέμα. Της είπε ότι ερωτέυεται πολύ γρήγορα αλλά μόνο για λίγο. Αυτό ήταν η αλήθεια. Της είπε ότι είχε περάσει πολύς καιρός από όταν ένιωσε τελευταία φορά ερωτευμένος. Αυτό ήταν το ψέμα...

Τέλος

---

Για τη Michelle, που σπατάλησε τις δύο μοναδικές μέρες της στο Άμστερνταμ, μαζί μου. Σ' ευχαριστώ...

Μια αλήθεια και ένα ψέμα - Κεφάλαιο 5ο

2011-03-29T01:05:00.004+02:00

(Διαβάστε τα κεφάλαια 1, 2, 3 & 4)

-"So, you have to leave now..."

-"Yes. But maybe we'll meet again... after many years, like in Before Sunset!"

-"Nah... It was not as good. Nice, but not as good. I think you'll be my Elena."

-"Your what?"

-"Elena, the girl from Cinema Paradiso."

-"From what?"

Σταμάτησε να περπατάει, την έπιασε από τον ώμο και τη γύρισε προς το μέρος του. "You haven't seen Cinema Paradiso?!", σχεδόν φώναξε. "No, I don't think so. Is it good?" τον ρώτησε. "Is it good? Is Cinema Paradiso good? It's only the second greatest movie about love ever made! No, scratch that, it's not about love. Love, is the fucking main character! You have to see it. Do you have a laptop, you must have a laptop. You must promise me you'll see it as soon as possible." "Ok, ok, relax, I will see it. Can we start walking again now?" Κατάλαβε ότι τον είχε πιάσει σχεδόν παραλήρημα. Πήρε μια βαθιά ανάσα. "Permission to walk, granted", είπε αστειευόμενος, με σχεδόν στρατιωτικό ύφος. Συνέχισαν να περπατάνε. "...but you must see it", ψυθίρισε και αμέσως δέχτηκε ένα παιχνιδιάρικο σπρώξιμο στον δεξί του μπράτσο. "So what's the first?" τον ρώτησε. "Huh?" "You said it's the second greatest, so... what's the first?" "Don't know. Haven't seen it yet..." της απάντησε με ένα μεγάλο χαμόγελο. "Smart ass...", τον κορόιδεψε. Την ένοιωσε να τον πλησιάζει και το κεφάλι της να στηρίζεται πάνω του. Πέρασε το χέρι του πάνω από τους ώμους της και βάδισαν για λίγο πλάι-πλάι.

Έφτασαν έξω από το ξενοδοχείο. "I feel so dizzy. Too many beers I think...". "Same here. Let's drink less next time", είπε αστειευόμενος αλλά κανείς τους δε γέλασε. "So..." "So... I guess this is goodbye", της είπε. Κοιτάχτηκαν σιωπηλά μόνο για λίγο, κι όμως μέρες και μήνες πέρασαν σε ανύποπτο χρόνο. "I want to... I want to send you something. Will you give me your address?" "I will, in an e-mail, soon. But you have to wait, I won't be home for almost two months." "I'll wait." Πάλι σιωπή, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι... "I have to go inside", του είπε, χωρίς όμως να κάνει την παραμικρή κίνηση. Την κοίταξε και έγειρε ελάχιστα προς το μέρος της. Αυτή αμέσως έκανε ένα βήμα μπροστά και βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο.

Φιλήθηκαν για όχι παραπάνω από δέκα δευτερόλεπτα, όσο χρειάστηκε για να λιώσουν οι πάγοι των πόλων, να κοπάσει η καταγίδα στο Δία, να υποβιβαστεί ο homo sapiens σε ένα ξερό, ξεχασμένο κλαδί στο δέντρο της εξέλιξης, να καταπιεί ο ήλιος τον Ερμή, να κάνει ο γαλαξίας μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό του...

Μόλις τα χείλη τους χώρισαν, ο χρόνος επανήλθε στη φυσιολογική του ροή. Της πήρε το χέρι, το κράτησε για λίγο στο δικό του και μετά το άφησε απαλά. Χωρίς να πουν κουβέντα, αυτή γύρισε και μπήκε στο ξενοδοχείο της και αυτός απομακρύνθηκε με αργό βήμα προς το σπίτι του.

Ολοκληρώνεται...

Mια αλήθεια και ένα ψέμα - Κεφάλαιο 4ο

2011-03-27T23:57:00.003+02:00

(Διαβάστε τα κεφάλαια 1, 2 & 3)

"We still have time", του είπε αποφεύγοντας την πραγματική του ερώτηση. "No, I mean, when are you leaving from Athens?" "Oh, that... tomorrow morning...", του απάντησε. Ακολούθησε μια σιωπή που κατά τη διάρκειά της οι ώρες πέρασαν, οι μέρες έφυγαν, οι μήνες άλλαξαν... ή τουλάχιστον έτσι του φάνηκε.

Όταν το ρολόι ξανάρχισε να μετράει δευτερόλεπτα, πετάχτηκε μέχρι το περίπτερο κ πήρε μερικές μπύρες ακόμα. Είχαν κ οι δύο αρχίσει να ζαλίζονται από το αλκοόλ. "How about some food?", τη ρώτησε. "Sure, something greek maybe?". Σηκώθηκε από το πεζούλι και της πήρε αυθόρμητα το χέρι. Χωρίς να αντιδράσει στο αγγιγμά του, σηκώθηκε και αυτή και τον ακολούθησε. Περπάτησαν με τα χέρια τους ενωμένα για λίγο, ώσπου ένας μεθυσμένος τουρίστας πέρασε τρεκλίζοντας αναμεσά τους. Τον κοίταξαν και χαμογέλασαν. "English" είπαν ταυτόχρονα και μόλις το συνειδητοποίησαν ξέσπασαν στα γέλια. Τον άκουσαν απο πίσω να τους φωνάζει κάτι σαν "bloody greek bastards..." Γέλασαν πάλι και συνέχισαν να περπατάνε.

Έφτασαν στο Μοναστηράκι και κάθισαν σε ένα μεζεδοπωλείο να τσιμπίσουν κάτι πίνοντας ακόμα μια μπύρα. Περιμένοντας το φαγητό, έπιασαν πάλι την κουβέντα.

-"So, you're here because...?"

-"I'm going to see Europe. I took a plane here and then I go by train through the Balkans, then Austria, Czech Republic, Germany, The Netherlands, Belgium... and then back to France."

-"Wow. That's some trip you've got planned..."

-"Yes, I always wanted to do it after I saw..."

-"... Before Sunrise."

-"You've seen it?"

-"Of course, but you're going to live it!"

-"Maybe I will... Maybe I am living it already..." είπε και γύρισε το βλέμμα της αλλού.

Η ώρα είχε πάει τέσσερις κ μισή. "What time does your train leave?" "I think around ten, or is it ten-thirty? Let me check." Έψαξε στην τσάντα της κ βρήκε ένα εισιτήριο. "It's ten, twenty, three", του είπε, τονίζοντας την κάθε λέξη ξεχωριστά. "I love train timetables. So... precise". Δεν της απάντησε, απλώς την κοίταξε για λίγο κ μετά είπε κάτι που φοβόταν να πει εδώ και αρκετή ώρα. "I think it's time you went back to the hotel, get some sleep." Τον κοίταξε και το χαμόγελό της ξεθώριασε. "I guess now it's time", του είπε τραγουδιστά, στη μελωδία ενός παλιού pop τραγουδιού. Της χαμογέλασε μελαγχολικά και έκανε νόημα στο σερβιτόρο.

Ξεκίνησαν για το ξενοδοχείο.
-"That song... it's not very appropriate you know." Της τo είπε λες και είχαν περάσει δέκα δευτερόλεπτα και όχι δέκα λεπτά από όταν του το τραγούδησε.
-"What song? Oh, yes. And why is that?"
-"Because the complete lyric is 'I guess now it's time, that you came back for good'"

Συνεχίζεται...

Μια αλήθεια και ένα ψέμα - Κεφάλαιο 3ο

2011-03-27T01:17:00.003+01:00

(Διαβάστε τα κεφάλαια 1 & 2)

Κοιμήθηκε ελάχιστα. Προσπάθησε να πείσει τον εαυτό του ότι είχε αγχος για την πτυχιακή αλλά ήξερε ότι δεν ήταν αυτό, ήταν καλά προετοιμασμένος. Όχι, δεν ήταν αυτό, σκεφτόταν εκείνη. Ανυπομονούσε να την δει. Φοβόταν ότι θα κανόνιζε κάτι με τους φίλους της και δε θα μπορούσε να τον συναντήσει.

Μόλις τελείωσε η παρουσίαση την πήρε αμέσως τηλέφωνο. Το σήκωσε και απάντησε με ένα ενθουσιασμό που τον γέμισε χαρά. "ΗΕΥ!!" "Hey" της είπε, "you are now talking to a graduate student!" "Yeah!!", την άκουσε να φωνάζει. Κανόνισαν να συναντηθούν στο ίδιο σημείο όπως και χθες.

Ήταν απόγευμα, γύρω στις πέντε και μισή. Κάθισαν κάπου και πήραν δύο μπύρες. Ήθελε να πιει για να το γιορτάσει. Μετά από τρία-τέσσερα ποτήρια έφυγαν. Έκανε καλό καιρό κ περπάτησαν μέχρι τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Του άρεσε αυτό το μέρος. Με κάποιο τρόπο που και ο ίδιος δεν καταλάβαινε εντελώς, τον ταξίδευε στο παρελθόν. Πήραν από ένα παγωτό, κάθησαν στο πεζούλι και χάζευαν τον κόσμο που περνούσε. Αυτή κοιτούσε την Ακρόπολη με μαγεμένα μάτια και αυτός της μιλούσε για τα αγαπημένα του βιβλία και για το "How to Avoid Huge Ships", τον πιο αστείο τίτλο που είχε δει ποτέ. Του χάρισε ένα δυνατό, πηγαίο γέλιο όταν το άκουσε. Οι ώρες περνούσαν όμορφα.

-"Who's your favorite book hero?", τον ρώτησε.

-"You won't know him..."

Του έριξε ένα βλοσυρό βλέμμα που σύντομα μεταμορφώθηκε σε παιχνιδιάρικο.

-"Try me."

-"His name is Ray Garati and he was in a book by...".

-"...Richard Bachman", τον διέκοψε ενώ αυτός την κοίταζε σαστισμένος! "The Long Walk".

-"How...?"

-"Elementary my dear Watson", του απάντησε και γύρισε το κεφάλι της προς τα αστέρια γελώντας, αφήνωντάς τον να την κοίταζε απορημένος...

Μιλούσαν για τα πάντα. Τον ρωτούσε για τη ζωή στην Αθήνα, για τις σπουδές του, για τα κείμενά του, για τη ζωή, το θάνατο, την τέχνη. Τον ρώτησε και για τον έρωτα. Εκεί σταμάτησε λίγο να το σκεφτεί. Τελικά της απάντησε. Ερωτεύεται πολύ γρήγορα, είπε, αλλά μόνο για λίγο. "But, it's been a long time since I last felt in love", συμπλήρωσε, σχεδόν απολογητικά.

Ήταν σειρά του να ρωτήσει. Κοίταξε τα μάτια της. Το βλέμμα της πετούσε κάπου στη ζώνη του Ωρίωνα. "When are you leaving?" της είπε και την προσγείωσε απότομα.

Συνεχίζεται...

Μια αλήθεια και ένα ψέμα - Κεφάλαιο 2o

2011-03-26T00:36:00.002+01:00

(Διαβάστε το Κεφάλαιο 1)

Την άλλη μέρα της τηλεφώνησε. Μια απαλή αλλά σταθερή, γεμάτη αυτοπεποίθεση, γυναικεία φωνή προσπαθούσε να του εξηγήσει που βρίσκεται. Γέλασε με την απόπειρά της να διαβάσει τα ονόματα των οδών. "...ανερι...ε;...τιμχοΰ...;" Κατάφεραν να δώσουν ραντεβού κάπου στο κέντρο. Ήταν όμορφη, όχι εντυπωσιακή, αλλά όμορφη. Κάθησαν κάπου στα Εξάρχεια. Πήρε ένα καφέ κ αυτή μια σοκολάτα. Της εξήγησε ότι δεν μπορούσε να κάτσει πάρα πολύ -την άλλη μέρα παρουσίαζε την πτυχιακή του. Δεν υπήρχε πρόβλημα, ήταν κ αυτή κουρασμένη από το ταξίδι, Ήθελε απλώς να χαλαρώσει λίγο, ίσως να τσιμπίσει κάτι κ μετά να ξεκουραστεί. Το βράδυ θα έβρισκε κάποιους φίλους της που ήταν στην Αθήνα.

Μίλησαν αρκετή ώρα. Μιλούσαν αγγλικά. Του άρεσε να μιλάει αγγλικά, να εξασκείται. Επίσης, δε χρειαζόταν να προσέχει τόσο πολύ. Τα λάθη συγχωρούνται πιο εύκολα όταν δε μιλάς τη μητρική σου γλώσσα. Του ζητησε να της διαβάσει κάτι δικό του. Είχε ένα σημειωματάριο πάντα μαζί του κ μέσα είχε γράψει μερικές ιστορίες που του έρχονταν στο μυαλό μέσα σε λεωφορεία κ μετρό. Φάνηκε να της αρέσουν. Η κουβέντα κυλούσε εύκολα, σα να γνωρίζονταν από παλιά. Με την περιβόητη αμηχανία του, τη ρώτησε αν βαρέθηκε, μήπως ήθελε να πάει στο ξενοδοχείο της. Δεν είχε βαρεθεί, του είπε, αλλά θα ήθελε να ξεκουραστεί λίγο.

Περπάτησαν προς το ξενοδοχείο. Όταν έφτασε η ώρα να πουν αντίο του είπε με τη γαλική προφορά της: "I know you're busy tomorrow, but if you find time, give me a call... if you want... to get another coffee." Την κοίταξε για λίγο. "I'd love to. I will." της είπε με τη δικιά του ελληνική προφορά, που της φαινόταν ταυτόχρονα αστεία κ σέξυ όπως του είχε ομολογήσει νωρίτερα. Την είχε πιάσει να τον χαζεύει ένω "φλέρταρε" με τη σερβιτόρα (σαν κάθε σωστός πελάτης). "And that's how all the foreign girls fall for you" του είπε. "What do you mean?" τη ρώτησε. "Ιτσ δι άξεντ αφ-κορσ" του απάντησε προσπαθώντας να μιμηθεί την προφορά του, επιστρατεύοντας όλη τη γοητεία της.

Ναι, θα την έπαιρνε τηλέφωνο σίγουρα.

Συνεχίζεται...

Μια αλήθεια και ένα ψέμα - Κεφάλαιο 1ο

2011-03-25T00:33:00.004+01:00

Εκείνος, έκανε το βραδινό του tour*. Τι είναι το tour; Όταν ανοίγεις ένα-ένα όλα τα most visited sites του browser σου. Το facebook, το myspace, το youtube, το google reader... Ξέρεις, αυτά που συνήθως μαζεύονται στην κενή σελίδα -όλοι μας έχουμε το δικό μας tour, είναι κάτι σαν την επίσκεψη στο ψυγείο, ενώ ξέρεις ότι δεν έχει τίποτα να φας. Απλώς ανοίγεις το facebook, το κοιτάς, το κλείνεις... μετά από λίγο το ανοίγεις ξανά. Μερικές φορές το ανοίγεις δύο φορές ταυτόχρονα. Τίποτα δεν αλλάζει. Καμιά ειδοποίηση, κανένα μήνυμα, όλα ίδια.

Όπως και κάθε βράδυ λοιπόν, έτσι και εκείνη την Κυριακή, έκανε το tour. Όλα ήταν ίδια παντού. Μόνο μερικοί φίλοι που δεν τους είχε μιλήσει εδώ και χρόνια ήταν on-line. Από αυτούς που συλλέγεις, απλώς για να μεγαλώνει ο αριθμός τους και άρα το status σου. Έσβησε κανα δυο. Το συνήθιζε -κάτι σαν ξεσκόνισμα. Δεν ένοιωθε την ανάγκη οποιασδήποτε μεγέθυνσης του status του. Σε ένα ιδεατό κόσμο, θα είχε μονοψήφιο αριθμό φίλων στο internet.

Έκλεισε όλα τα tabs... Έβαλε ένα επεισόδιο μιας σειράς, κακέκτυπο των X-Files, να παίζει. Στα μισά, βγήκε από το full screen και άνοιξε πάλι τον browser. Δεν περίμενε κάτι να αλλάξει, ήταν μια μηχανική διαδικασία. Facebook, myspace, youtube... Όλα ίδια.

Και ξαφνικά, σε μια από της ιντερνετικές ταυτότητες, ένα μήνυμα! Ένα μήνυμα και μάλιστα από κάποιον άγνωστο -πιο σωστά, άγνωστη. Spam, αναρωτήθηκε. Άρχισε να το διαβάζει. Ένα σχόλιο για κάτι που είχε γράψει σε ένα από τα χιλιάδες profile του. Μπα, δεν είναι spam, τόσο προηγμένο bot που να διαβάζει το προφίλ μου; σκέφτηκε. Συνέχισε... "I'm arriving in Athens tomorrow. Coffee with a stranger? Call me." Ακολουθούσε ένα γαλλικό νούμερο, ένα έξυπνο αστείο και ένα γυναικείο όνομα. Κοίταξε την οθόνη απορημένος... Ήταν φάρσα; Μπήσε στο profile της. Δήλωνε ποιήτρια. "Συνάδελφος" μουρμούρησε σίγανά στην οθόνη. Προσπαθούσε να πουλήσει έδω κ μήνες ένα διήγημά του σε κάποιον -οποιονδήποτε- εκδοτικό οίκο, χωρίς επιτυχία.

Αρχισε να γράφει κάτι ως απάντηση. Το έσβησε... Δεν έχω τίποτα να χάσω, σκέφτηκε. Το πολύ-πολύ να περάσω μια-δυο αδιάφορες ώρες. Τουλάχιστον θα βγω από το σπίτι. Κοίταξε το πληκτρολόγιο και ξανάρχισε. "Sounds like a plan. Expect my call". Το έστειλε... Ούτε δύο λεπτά αργότερα έλαβε μια λακωνική απάντηση: good ;).

Δεν του αρέσαν τα emoticons... Ένοιωθε την κατάρριψη του subtext.

Συνεχίζεται...

*Ο όρος tour, δεν είναι δικιάς μου εμπνεύσεως. Φίλε Τάσο, τον χρησιμοποιώ κ ελπίζω να έχω την άδειά σου.

Ορεκτικό

2011-03-16T18:51:00.000+01:00

Επειδή είχαμε καιρό να τα πούμε, πάρτε αυτό, έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά...

Κ μιας κ η φίλτατη στο βίντεο μας προτρέπει να γονατίσουμε, να πω ότι ο μόνος λόγος για να γονατίσει κάποιος μπροστά σε κάποιον άλλο, είναι να του πάρει μια ωραιότατη πίπα.

New Kids on the Block

2011-03-16T16:48:00.000+01:00

Ρίξτε μια ματιά...

Υ.Γ. Τώρα που ξεμπέρδεψα με την πτυχιακή, σύντομα κ νέο post.

Η 2η ομορφότερη μουσική του κόσμου

2011-02-11T01:52:00.000+01:00

Για όσους δεν γνωρίζουν, σας ενημερώνω κ επίσημα ότι αυτή είναι η 2η ομορφότερη μουσική που έχει γραφτεί ποτέ από ανθρώπινο ον. Δεν πρόκειται περί προσωπικής απόψεως· έχουμε να κάνουμε με αδιάσειστο γεγονός. Σχόλια που υποστηρίζουν οτιδήποτε άλλο θα αγνοηθούν (ή ίσως κ χλευαστούν αν είμαι σε κέφια)...

Binary Sunset του John Williams:

Μαθήματα Μουσικής #2: Stretto

2011-02-07T22:53:00.000+01:00

Τώρα τελευταία με σταματάνε στο δρόμο κοπέλες κ με ρωτάνε, "μα καλά εσείς οι Έλληνες είστε όλοι τόσο σέξι;" Αλλά όχι σοβαρά τώρα, αυτό που πραγματικά με ρωτάνε είναι, "συγγνώμη, εσύ δε είσαι ο διάσημος συνθέτης Χρήστος Χριστοδούλου;" Πάντα απαντάω με μετριοφροσύνη, "ναι εγώ είμαι, πώς μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένη;" Κ η κοπέλα αποκρίνεται, "Έμαθα ότι συχνά χρησιμοποιείς stretto στις φούγκες σου. Τι ακριβώς είναι αυτά τα stretto;" Κ ιδού η απάντηση:

Πρώτα από όλα μικρή Ολλανδέζα, ο πληθυντικός του stretto είναι stretti κ δεύτερον, stretto είναι όταν τραγουδάς με άλλους δυο φίλους (κατά προτίμηση ελαφρώς μεθυσμένοι) το ρεφρέν ενός τραγουδιού στο ραδιόφωνο αλλά αργείτε να μπείτε με αποτέλεσμα να ακούγεται σαν delay. Για να έχουμε σωστό stretto, προϋπόθεση αποτελεί το να μην θυμάστε καλά τη μελωδία του ρεφρέν οπότε μετά από λίγο να σταματήσετε να τραγουδάτε τη σωστή κ να συνεχίσετε με άλλη, δική σας εμπνεύσεως.

Πηγή: http://www.redbubble.com/people/svluma/art/6475321-1-park-bench-repetition

Τα λέμε στο επόμενο μάθημα...

Απλά μαθηματικά

2011-01-18T13:15:00.000+01:00

Πολύ πρόσφατα ανακάλυψα το κανάλι της Vihart στο YouTube. Τα βίντεό της έχουν να κάνουν με μαθηματικά αλλά η προσέγγισή της είναι πάντα τουλάχιστον πρωτότυπη. Το τελευταίο της βίντεο για τη möbius strip πραγματικά με εντυπωσίασε. Απολαύστε!

Επίσης αξίζει να δείτε κ αυτό, έστω κ κατόπιν εορτής:

Μαθήματα Μουσικής #1: Ostinato

2011-01-17T21:18:00.003+01:00

Τώρα τελευταία με σταματάνε στο δρόμο κοπέλες κ με ρωτάνε, "μα καλά εσείς οι Έλληνες είστε όλοι τόσο όμορφοι;" Αλλά όχι σοβαρά τώρα, αυτό που πραγματικά με ρωτάνε είναι, "συγγνώμη, εσύ δε είσαι ο διάσημος συνθέτης Χρήστος Χριστοδούλου;" Πάντα απαντάω με μετριοφροσύνη, "ναι εγώ είμαι, πώς μπορώ να κάνω τη ζωή σου καλύτερη;" Κ η κοπέλα αποκρίνεται, "Έμαθα ότι συχνά χρησιμοποιείς ostinato στα έργα σου. Τι ακριβώς είναι αυτά τα ostinato;" Κ ιδού η απάντηση:

Έχει κ΄ παρακάτω...

Αεί ο θεός ο μέγας εκπυρσοκροτεί!

2011-01-16T19:32:00.000+01:00

Ούτε επιφοίτηση να μου είχε έρθει στο προηγούμενο post όταν μιλούσα για αναγνωρίσεις επιστημονικών ιδεών από την εκκλησία. Αν κ εδώ δεν έχουμε με απλή παραδοχή αλλά ενσωμάτωση ή μάλλον οικειοποίηση.

Διότι, ναι μεν το Big Bang έλαβε χώρα 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν (πάνω κάτω, μην το πάρετε κ τοις μετρητοίς), αλλά το τσακμάκι που άναψε το φιτίλι βρισκόταν στα χέρια του θεού εξ' αρχής. Γιατί σου λέει ο θεός ο μάγκας, γιατί να κάθομαι να σχεδιάζω κ να προγραμματίζω κ να κουράζομαι ενώ μπορώ να φτιάξω έναν αλγόριθμο που θα με οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στο επιθυμητό αποτέλεσμα: ένα τεράστιο σύμπαν με εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες (10^11), με δεκάδες δισεκατομμύρια άστρα ο καθένας (10^11*10^10=10^21)*, με κάποια από αυτά να δημιουργούν ηλιακά συστήματα με πλανήτες που να μπορούν να υποστηρίξουν ζωή, κ σε έναν από αυτούς τους πλανήτες να γεννηθεί ο άνθρωπος ώστε όταν πεθάνει να μπορεί ο θεός να κρίνει αν το πνεύμα του θα πάει στον παράδεισο ή στην κόλαση. Sounds like a plan!

Όλα αυτά, κατά πάπα Βενέδικτο τον 16ο σε πρόσφατο live που έδωσε στην Αγίου Πέτρου Αρένα (τώρα εύκολη πρόσβαση κ με μετρό, στάση "Βατικανό"). Το μόνο που απομένει τώρα να μας πει ο θεός πως έφτιαξε, είναι η βαρύτητα κ κλείσαμε από επιστημονικές αναζητήσεις!

*Για όσους μετράει το μέγεθος: 1.000.000.000.000.000.000.000 (1 εξάκις εκατομμύριο)

Άγιος ο θεός!

2011-01-16T03:44:00.002+01:00

Κ όταν λέω "θεός" δεν εννοώ ούτε το ιπτάμενο μακαρονοτέρας ούτε τον Γιαχγβέ. Εννοώ το θεούλη πάπα Ιωάννη Παύλο το 2o, ο οποίος πρόσφατα έλαβε την ευλογία του νυν πάπα Βενέδικτου του 16ου, κατά κόσμον Ροντβάιλερ. Ναι, ο πρώην ποντίφικας που ευλόγησε περισσότερους από κάθε άλλον προκάτοχό του, επιτέλους μπορεί να αποκαλείται, Ιωάννης Πάυλος ο Ευλογητός (κάτι σαν εκείνο τον κακό που κυνηγούσε ο Θεοχάρης στο Καλημέρα Ζωή). Πραγματικά με πονάει που δεν βρίσκεται εν ζωή να χαρεί το νέο του τίτλο, θεός 'σχωρέσ' τον. Αν κ είμαι σίγουρος ότι εκεί στον παράδεισο θα του έχουν διοργανώσει το σχετικό τσιμπούσι (με άφθονη θεία κοινωνία κ στρουμπουλά, ανήλικα αγοράκια).

Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι η ευλογία είναι ουσιαστικά το πρώτο κ σημαντικότερο βήμα προς την αγιοποίηση, μια τιμή που αν αξίζει να δωθεί σε κάποιον τότε αυτός είναι σίγουρα ο πάπας Ιωάννης Πάυλος ο 2ος ο Ευλογητός κ που θα τον αναβάθμιζε αυτόματα σε πάπα Άγιο Ιωάννη Παύλο το 2ο τον Ευλογητό. Αυτό που μένει να δούμε είναι τι μέρα θα γιορτάζουν οι Γιάννηδες-Παύλοι κ φυσικά τίνος πράγματος προστάτης θα είναι ο νέος -με το καλό- άγιος...

Όπως καταλαβαίνετε, τυχόν αγιοποίηση του ΙΠ2 θα ήταν πραγματική ευλογία (το πιάσατε;) για την εκκλησία η οποία ~~λόγω αδυναμίας να αποκρύψει τους συστηματικούς βιασμούς ανηλίκων~~, περνάει δύσκολες ώρες κ αναγκάζεται να το παίξει καλή αναγνωρίζωντας ως ισχύουσες επιστημονικές ~~θεωρίες~~ μπαρούφες όπως αυτή της εξέλιξής...

Αναμένωντας λοιπόν με άκρατη αγωνία το αν κ πότε θα προστεθεί άλλος ένας άγιος στη λίστα, σας αφήνω κ εύχομαι ο θεός να σας έχει καλά όλους, ακόμα κι αν πιστεύετε στο θεό. Την ευλογία μου τέκνα μου...

Νέγροι, αράπηδες, σκυλάραπες, πίθηκοι κ άλλοι υπάνθρωποι.

2011-01-11T04:03:00.001+01:00

Το παρακάτω κείμενο έχει υποστεί λογοκρισία για τη δική σας πνευματική προστασία!

Έχει κ΄ παρακάτω...

I can't get the fog to clear

2011-01-08T04:14:00.002+01:00

Μετά από τόσες ταινίες που μου προτείνατε, επιτρέψτε απ' τη μεριά μου μια τηλεοπτική πρόταση. Βρείτε* κ δείτε τη βρετανική σειρά That Mitchell and Webb Look. Αποτελείται από τέσσερις σεζόν των 6 μισάωρων επεισοδίων με σύντομα κομικά σκετς. Μόλις 12 ωρίτσες συνολικά, παρόλα αυτά δεν προτείνω μαζική κατανάλωση. Νομίζω ότι 1 επεισόδειάκι τη μέρα είναι ότι πρέπει κ ο χρόνος ανάμεσα στα επεισόδεια βοηθάει στη ζύμωση.

Αν αποφασίσετε να δεχτείτε την πρότασή μου φροντίστε να δείτε τα επεισόδια με αυστηρή σειρά κ να μην παραλείψετε κανένα τους από το πρώτο μέχρι το τελευταίο. Μετά περάστε μια βόλτα από αυτό το post για τις εντυπώσεις (αν κάποιος το έχει ήδη δει, ας αφήσει ένα σχόλιο). Αν σας άρεσουν οι Monty Python, λογικά δε θα σας δυσκολέψει, χωρίς αυτό να σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι είναι μία από τα ίδια. Κ θυμηθείτε, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο...

Κ μιας κ μιλάμε για Σέρλοκ Χόλμς, αν είστε φαν όπως τυγχάνει να είμαι κ εγώ, τότε πρέπει σωποδήποτε [sic] να δείτε το Sherlock. Μόλις 3 επεισοδιάκια, ή μάλλον επεισοδιάρες μεν αλλά από μιάμιση ώρα έκαστο δε. Πιστέψτε με, αξίζει!

*Για να σας βγάλω από τον κόπο...:

That Mitchell and Webb Look:

season 1, season 2, season 3

season 4: episode 1, episode 2, episode 3, episode 4, episode 5, episode 6 (δυστυχώς δεν βρήκα μαζεμένο torrent)

Sherlock: episode 1, episode 2, episode 3 (αυτά τα link ανοίγουν κατ' ευθείαν το torrent κ είναι εκδόσεις High Definition)

Τα ξαναλέμε!

Εκείνη η κοπέλα εκείνο το βράδυ που είχαμε δει εκείνη την ταινία σε εκείνο το σινέμα.

2011-01-06T05:48:00.010+01:00

Πριν από 2 χρόνια είχα πάει με το φίλο μου τον Τάσο σε μια μεταμεσονύχτια προβολή της νέας τότε ταινίας του Kevin Smith, Zack and Miri Make a Porno. Η ταινία, όπως κ σχεδόν όλες οι ταινίες του Smith, ήταν απαράδεκτη (ω, ναι fanboys). Με την ευκαιρία να πω σε όλους όσους πίστευαν πως επειδή είμαι άθεος θα μου αρέσει το Dogma, ότι είναι μακράν η χειρότερη ταινία του -χειρότερη κ από το Cop Out που παρεπιπτώντως, δε σας χάλασε καθόλου- κ δε με νοιάζει αν "έκραζε" (ούτε κατά διάνοια) τα θεία κ ούτε που ο θεός ήταν η Allanis Morissette... Τέλος πάντων, μην παρεκτρέπομαι από αυτό που ήθελα να πω που είναι το εξής πολύ σημαντικό:

Εκείνη τη νύχτα σε μια από τις αίθουσες των Village Παγκρατίου, τρία άτομα κ μόνο παρακολούθησαν αυτή τη θλιβερή συρραφή σκηνών που μας πάσαραν ως ταινία. Τρία άτομα, δύο εκ των οποίων καθώς έχω προοικονομίσει, ήμασταν εγώ κ ο Τάσος (παρόμοιες τακτικές εξόδοι εκείνη την εποχή είχαν το αποτέλεσμα πολλοί να μας μπέρδεύουν για gay ζευγάρι, πράγμα το οποία τουλάχιστον μια φορά έχουμε προσποιηθεί). Το τρίτο άτομο ήταν μια κοπέλα, καθισμένη δυο-τρεις σειρές μπροστά μας. Αυτή η κοπέλα γελούσε όταν γελούσαμε κ εμείς κ ξενέρωνε όταν ξενερώναμε. Από κάποια στιγμή κ μετά είχα αποφασίσει να της μιλήσω μετά την ταινία γιατί με είχε ιντριγκάρει το γεγονός ότι είχε έρθει σε μια τόσο βραδυνή παράσταση μόνη της κ στο κάτω κάτω, ήταν σα να ήταν κ αυτή στην παρέα αφού η αίθουσα ήταν εντελώς άδεια. Δυστυχώς, το (χαζο)ρομαντικό τέλος της ταινίας μου χάλασε τα σχέδια αφού τη βρήκε να προσπαθεί να πνίξει τους λυγμούς της καθώς οι τίτλοι έπαιζαν, τα φώτα δυνάμωναν κ ησυχία απλωνώταν στην αίθουσα. Δεν ξέρω για πιο λόγο είχε συγκινηθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ίσως είχε πρόσφατα χωρίσει κ ήταν πιο ευάλωτη (αυτό θα εξηγούσε κ το γιατί ήταν μόνη της) ή ίσως ήταν από αυτά τα άτομα που κλαίνε έυκολα με ταινίες (είμαι κ εγώ ένας από αυτούς κ ξέρω). Πάντως εγώ κ ο Τάσος σχολιάσαμε το γεγονός με ένα διακριτικό ψίθυρο κ φύγαμε γρήγορα από την αίθουσα για να μην τη φέρουμε σε πιο δύσκολη θέση από ότι ήδη ήταν. Απογοητευμένοι από την ταινία, κατευθυνθήκαμε στο Γιαννιώτικο για την κλασσική πλέον λαδωμένη τυρόπιτα κ την περαιτέρω διάδοση της φήμης ότι είμαστε gay εραστές κ μετά οδεύσαμε προς τα σπίτια μας έκαστος, πράγμα που εκείνο τον καιρό σήμαινε ότι απλώς συνεχίσαμε να περπατάμε μαζί αφού τα σπίτια μας απείχαν περίπου 20 μέτρα το ένα από το άλλο, πράγμα που όπως καταλαβαίνετε βοηθούσε στο να ζούμε τον παθιασμένο gay έρωτά μας...

Κ τώρα όλοι σίγουρα περιμένετε κάποιο συμπέρασμα ή ηθικό δίδαγμα της ιστορίας... Λυπάμαι αλλά δεν ξεκινησα να γράφω με κάτι τέτοιο στο μυαλό. Η ιστορία τελειώνει εδώ, σα ταινία του Woody Allen ένα πράμα. Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι αν αυτή η κοπέλα τύχει μέσω κάποιας μαύρης μαγείας να διαβάσει αυτό το post, ας πει ένα γεια...

Αφιερωμένο σε όσους περιμένουν ακόμα το επόμενο Clerks (κ όσους μισούν τον Woody Allen)...

The Greatest Show on Earth

2011-01-04T12:24:00.000+01:00

Το τελευταίο βιβλίο του Richard Dawkins τιτλοφορείται "The Greatest Show on Earth" κ καταγράφει την πληθώρα αποδείξεων την εξέλιξης μέσω της φυσικής επιλογής. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο μπορώ να πω ότι αν κ εξειδικευμένο, δεν παύει να αποτελεί εξαιρετικό ανάγνωσμα, από το οποίο δε λείπει το γνωστό καυστικό χιούμορ του Dawkins. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά -συμπεριλαμβανόμενης της πλούσιας εικονογράφησης- από τις εκδόσεις ΑΒΓΟ. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να πάρετε μια γεύση κ φυσικά να παρακολουθήσετε της ερωτήσεις που ακολουθούν. Να τονίσω ότι το βιβλίο, καθώς κ η ομιλία δεν ασχολείται με τη θρησκεία παρά μόνο έμμεσα, αντικρούοντας τα επιχειρήματα (ο θεός να τα κάνει) των δημιουργιστών. Φυσικά στις ερωτήσεις που ακολουθούν δε λείπουν οι θρησκευτικού περιεχομένου ερωτήσεις αλλά πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά...;

2011

2011-01-01T01:40:00.000+01:00

Φίλτατες κ φίλτατοι, καλή χρονιά σε όλους με μια μικρή γεύση από το πεδίο μάχης στο Άμστερνταμ! Να είστε όλοι καλά!

Χριστούγεννα

2010-12-25T01:38:00.002+01:00

Βλέπω διάφορους άθεους κ σκεπτικιστές να λένε ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται τα Χριστούγεννα κ η γιορτή δεν είναι χριστιανική αλλά γιορτάζουμε το χειμερινό ηλιοστάσιο κ ο Άι Βασίλης δεν υπάρχει κ άλλα τέτοια...

Ως δηλωμένος άθεος δηλώνω αμέτοχος.

Δε με νοιάζει αν τα Χριστούγεννα είναι ή δεν είναι χριστιανική γιορτή. Φυσικά κ δεν είναι αλλά τι σημασία έχει; Για μένα πότε δεν ήταν. Δεν ήταν καν σχετικά με το Χριστό. Ουδέποτε με απασχόλησαν οι μάγοι, μόνο τα δώρα. Όσο για τον Άγιο στα κόκκινα, ποτέ δεν μου "αποκάλυψαν" οι γονείς μου ότι είναι ψεύτικος. Ποτέ δεν χάθηκε ο μύθος του γιατί ποτέ δεν υπήρξε. Θυμάμαι μια φορά που μας επισκέφτηκε. Πρέπει να ήταν περισσότερες οι φορές αλλά μια από αυτές μου έχει μείνει στη μνήμη, δεν ξέρω γιατί. Αλλά ξέρω ότι ήταν ο πατέρας μου, ντυμένος. Δεν με κορόιδεψε ποτέ, δεν το έκανε για να νομίζω ότι είναι πραγματικά ο Άι Βασίλης, το έκανε για να περάσουμε ωραία κ τα κατάφερε. Δε νομίζω ότι κανένα παιδάκι κινδυνεύει από την απομυθοποίηση του αγίου εκτός αν είναι ηλίθιο. Κ όταν λέω ηλίθιο δεν εννοώ νοητικά καθυστερημένο ή κάτι τέτοιο, εννοώ ηλίθιο, βλαμμένο. Καμιά κοσμοθεωρία μου δεν κατέρρευσε επειδή ένας χοντρός με άσπρα μούσια δεν ήταν αληθινός. Τα δώρα ερχόντουσαν κ το τραπέζι είχε γαλοπούλα με αυτόν ή χωρίς αυτόν. Τα παιδιά δεν είναι ηλίθια κ απορώ όταν έξυπνοι άνθρωποι ξεχνάνε ότι κ αυτοί κάποτε ήταν παιδιά. Αφήστε τα Χριστούγεννα στην ησυχία τους.

Έχει κ΄ παρακάτω...

Νύχτες Λούμπεν #10 | 17-23 Δεκέμβρη 2010 - Το όχι-κ-ιδιαίτερα-μεγάλο φινάλε

2010-12-24T21:49:00.001+01:00

Τελευταία εβδομάδα για φέτος κ από ότι όλα δείχνουν, τελειώνει εδώ -τουλάχιστον επίσημα- αυτό το εγχείρημα. Οι λόγοι που δε μπορώ να το συνεχίσω στους ίδιους εντατικούς κ κυρίως τακτικούς ρυθμούς, είναι ο αυξημένος φόρτος εργασιών στη σχολή κ το γεγονός ότι αποφάσισα να το ρίξω στην ανάγνωση, ένα χόμπι που έχω παρατήσει από το καλοκαίρι. Όπως θα δείτε αυτή τη βδομάδα ίσα ίσα που έβγαλα την υποχρέωση γιατί για να είμαι ειλικρινείς, μετά από 74 ταινίες σε 70 μέρες, κουράστηκα...

1. Παρασκευή 17/12/10

Bronson (2008)

Βαθμολογία: 7,5

Κλίμακα λούμπεν: Σε πολύ υψηλά επίπεδα!

Σχόλια: Ο Michael Peterson δε φαίνεται να την παλεύει κ πολύ στην απ' έξω οπότε αλλάζει σωφρονιστικά ιδρύματα το ένα μετά το άλλο μέχρι που το later ego του, Charlie Bronson παίρνει το πάνω χέρι. Όχι ότι τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα πριν αλλά από εκεί κ μετά ο "Charlie" είναι τελείως απάλευτος! Η ταινία είναι πολύ περίεργη (ποια άλλη λέξη ταιριάζει, δεν ξέρω...) αλλά ταυτόχρονα ωραία. Αν η τρέλα είναι κάτι που σας ιντριγκάρει πιστεύω ότι θα σας αρέσει αυτή η ταινία. (Based on a true story)

Ναι ή Όχι: Ναι

2. Σάββατο 18/12/10 - Πρόταση του Κώστα

From Paris with Love (2010)

Βαθμολογία: 7
Κλίμακα λούμπεν: Royal with Cheese!
Σχόλια: Πρώτα από όλα, ο σαϊεντολόγος γαμάει! Όντως Κώστα τρελό look κ για προσωπικότητα... από που να πιάσω κ που να αφήσω! Πιστεύω ότι αυτή η ταινία αν είχε βγει το '90, θα την είχαμε νοικιάσει από το Prisma όσες φορές κ την άλλο υποτιμημένο αριστούργημα που ακούει στο όνομα Hudson Hawk! Γενικώς είχα κωλογουστάρει με όλη την ταινία αλλά υπήρξαν δύο σκηνές που πραγματικά ένοιωσα το δέος να με διακατέχει! Η πρώτη, όταν σε μια στιγμή μεγαλοφυΐας, ο Travolta αναφέρει ότι το "royal with cheese" είναι το αγαπημένο του φαγητό. Όσοι δεν καταλαβαίνουν γιατί αυτό είναι μεγαλοφυές, ας δούνε το βίντεο (επίσης να πω ότι αυτό που αναφέρεται στο βίντεο για τη μαγιονέζα είναι γεγονός κ γενικότερα αυτοί οι βόρειοι δεν έχουν ιδέα τι πάει να πει φαγητό!). Το δεύτερο είναι το ηθικό δίδαγμα της ταινίας που αποκαλύπτεται σε μια σκηνή προς το τέλος κ το οποίο δεν είναι άλλο από το εξής πολύ απλό: Η αγάπη τα νικάει όλα... εκτός από τους αυτόχειρες βομβιστές! Επιτέλους μια ταινία που δείχνει τα πράγματα όπως πραγματικά είναι!
Ναι ή Όχι: Ναι (μόνο για τρελό χαβαλέ)

3. Κυριακή 19/12/10

Play it Again Sam (1972)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Woody Allen

Βαθμολογία: 7

Κλίμακα λούμπεν: Να μην τα ξαναλέμε

Πρόλογος: Επειδή όλοι ξέρουμε ότι τον Woody Allen είτε τον γουστάρεις, είτε τον αντιπαθείς...

Σχόλια (σε παρένθεση τα σχόλια όσων σιχαίνονται τον Woody Allen): Ο χαρακτήρας του Allen στην ταινία είναι ένας νευρωτικός συγγραφέας (έλα, πολύ πρωτότυπο!) που μόλις χώρισε με τη γυναίκα του (άντε, μη μου πεις!) κ ψάχνει απεγνωσμένα για κάτι καινούριο (που ακούστηκε σε ταινία του Allen!). Η μόνη διαφορά είναι ότι εκτός από τους κοντινούς του φίλους, ο πρωταγωνιστής μας δέχεται συμβουλές από το φανταστικό του φίλο που δεν είναι άλλος από τον Humphrey Bogart (εντάξει, το γάμησε...)! Το φιλικό ζευγάρι που τον βοηθάει περνάει μια μικρή κρίση (σπάσιμο της φόρμας ρε παιδί μου) κ τελικά η σύζυγος, Diane Keaton (πσσς, πρωτοτυπία κ στο casting!) ερωτεύεται τον Allen κ αυτός αυτήν αντίστοιχα (ποιος το περίμενε;). Κατόπιν ωρίμου σκέψεως, το παράνομο ζευγάρι αποφασίζει να διακόψει τις σχέσεις του σε μια σκηνή που καθρεφτίζει την τελευταία σκηνή της Casablanca (έπος, θρίαμβος!).

Ναι ή Όχι (Αν σας αρέσει ο Woody Allen): Ναι

Ναι ή Όχι (Αν δε σας αρέσει ο Woody Allen): Βρε δε γαμιέσαι κ εσύ κ ο μαλάκας...

4. Δευτέρα 20/12/10

Λούφα...

5. Τρίτη 21/12/10

How to Train Your Dragon (2010)

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Η ταινία ήταν όλα όσα περίμενα κ δεν είδα ποτά από το Toy Story 3... Ένα απλό παραμυθάκι με Βίκινγκς κ δράκους που σε κάνει να νιώθεις καλά κ να γουστάρεις με όσα γίνονται στην οθόνη! Το μόνο αρνητικό, η φωνή του πρωταγωνιστή που ήταν η χειρότερη επιλογή που θα μπορούσε να έχει γίνει ποτέ! Όταν ο μπαμπάς αρχι-βίκινγκ είναι ο Gerard "Leonidas" Butler σε όλη του την Σκωτσέζικη δόξα κ στόμφο, δε μπορεί ο γιος του να είναι ένα ξεπεσμένο αμερικανάκι όσο κ αν θέλεις να δείξεις ότι είναι ελαφρώς "φλωράκος"... Κρίμα γιατί αν κάποιος άλλος έκανε τη φωνή θα έδινα άνετα μισό βαθμό παραπάνω...

Ναι ή Όχι: Ναι

6. Τετάρτη 22/12/10

Κι έτσι απλά, από τη μια μέρα στην άλλη, πέρασαν 30 χρόνια...

7. Πέμπτη 23/12/10

Buried (2010)

Πρωταγωνιστούν: Ryan Reynolds (κ κανένας άλλος)

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Σίγουρα οι απόψεις θα είναι ποικίλες για αυτό το one-man-show αλλά εμένα προσωπικά μου άρεσε πολύ. Ίσως γιατί τώρα που ο φίλτατος Ryan Reynolds χώρισε με τη Scarlett Johansson -δίνοντας μου έτσι ξανά θέληση για ζωή κ ένα σημαντικό λόγο να πάω στο Hollywood- τον συμπαθώ πολύ περισσότερο! Ίσως γιατί μου αρέσουν οι ταινίες που δυσκολεύουν τη θέση τους εκ προοιμίου κ τελικά τα βγάζουν πέρα -όλη η ταινία λαμβάνει χώρα σε ένα ξύλινο κουτί κάτω από το έδαφος. Ίσως γιατί το sound design στην ταινία ήταν ό,τι καλύτερο έχω ακούσει εδώ κ πολύ καιρό κ κατάφερε να με κάνει να στριμωχτώ κ εγώ μέσα σε αυτό το κουτί για μιάμιση ώρα. Ίσως γιατί η ταινία με είχε στην άκρη της καρέκλας την περισσότερη ώρα αλλά ειδικά τα τελευταία δευτερόλεπτα, είχα σηκωθεί από την καρέκλα κ τράβαγα με αγωνία τα μαλλιά που δεν έχω... Ίσως για όλα αυτά να μου άρεσε το Buried.

Ναι ή Όχι: Ναι

---

Κυρίες κ κύριοι, σας ευχαριστώ για την παρέα αυτές τις όμορφες πλην λούμπεν νύχτες. (Αν κάποιος ενδιαφέρεται για την επίσημη απογραφή, μπορεί να κατεβάσει το excel εδώ). Σας χρωστάω δύο ταινίες, το Death Race κ το Million Dollar Hotel κ καμιά 50αριά άλλες ανεπίσημες προτάσεις που κατέβασα αυτή την περίοδο κ τελικά δεν είχαν την ευκαιρία τους... Δεν είμαι ακόμα σίγουρος τι θα απογίνει αυτό το project την επόμενη χρονιά, αλλά όπως είπα κ στην εισαγωγή, μάλλον θα το ρίξω στο διάβασμα που μου έχει λείψει ιδιαίτερα. Ίσως βρω κάποιο format που να είναι λιγότερο χρονοβόρο, θα δείξει... Αν θέλει κάποιος να προτείνει κάποιο βιβλίο ας το κάνει ελεύθερα αν κ δεν ξέρω αν θα λάβει σειρά προτεραιότητας γιατί έχω ήδη αρκετά αδιάβαστα στο ράφι μου. Δε σας λέω ακόμα καλή χρονιά γιατί ευελπιστώ να ανεβάσω ένα post ακόμα πριν την αλλαγή. Μέχρι τότε...

ΤΕΛΟΣ

Νύχτες Λούμπεν #9 | 10-16 Δεκέμβρη 2010

2010-12-17T17:37:00.002+01:00

Προτελευταία λούμπεν βδομάδα κ όπως έσπευσε να με νουθετήσει κ ο Κώστας, η ποιότητα τρέχει από τα μπατζάκια...

1. Παρασκευή 10/12/10

Manhattan (1979)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Woody Allen

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: Το λούμπεν της υπόθεσης δεν είναι η στην ταινία αλλά στο ότι είδα ταινία του Allen την ίδια μέρα με αυτή της προηγούμενης εβδομάδας για να βολεύει το copy/paste (πράγμα που όλα δείχνουν ότι θα επαναληφθεί)!

Πρόλογος: Επειδή όλοι ξέρουμε ότι τον Woody Allen είτε τον γουστάρεις, είτε τον αντιπαθείς...

Σχόλια (Αν σας αρέσει ο Woody Allen): Πάνω-κάτω ό,τι θα περίμενε κανείς από μια ταινία του Εβραίου κλαρινετίστα. Η ταινία παρακολουθεί αρκετούς χαρακτήρες που συνδέονται μεταξύ τους με διάφορους τρόπους κ τις σχέσεις που αναπτύσσουν μεταξύ τους, υπό το πρίσμα της Νεοϋορκέζικης ιντελιγκέντσια. Όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία (με εξαίρεση το Whatever Works) ο νευρωτικός χαρακτήρας του ίδιου του Allen, απουσιάζει από την ταινία.

Σχόλια (Αν δε σας αρέσει ο Woody Allen): Μια από τα ίδια... Ο κλασσικός, ψευτο-ψαγμένος κωλο-Εβραίος που πήδαγε την κόρη του για να μην αναφέρω τη "μούσα", Scarlet Johansson. Ταινίες να κάνει, δεν ξέρει, κλαρίνο να παίζει σίγουρα δεν ξέρει, ε τι στον πούτσο τελικά θέλει από τη ζωή μας;

Ναι ή Όχι (Αν σας αρέσει ο Woody Allen): Ναι

Ναι ή Όχι (Αν δε σας αρέσει ο Woody Allen): Όχι

2. Σάββατο 11/12/10 - Πρόταση του Λαγού

Nueve Reinas (2000)

[Εννιά Βασίλισσες]

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: Είναι λιγουλάκι, όσο πρέπει.

Σχόλια: Αυτή η πολύ ωραία ταινία από την Αργεντινή μας διηγείται μια μέρα από τη ζωή δύο απατεώνων που γνωρίζονται τυχαία κ προσπαθούν πάσει θυσία να οργανώσουν κ να φέρουν εις πέρας μια μεγάλη κομπίνα. Δεν λέω κουβέντα παραπάνω, απλώς δείτε το!

Ναι ή Όχι: Δείτε το!

3. Κυριακή 12/12/10

The Darjeeling Limited (2007)

Σκηνοθεσία: Wes Anderson

Πρωταγωνιστούν: Bill Murray, Natalie Portman

Βαθμολογία: 8,5

Κλίμακα λούμπεν: Πολυεπίπεδα λούμπεν!

Σχόλια: Όσοι δεν ξέρουν τον Wes Anderson ίσως δυσκολευτούν να παρακολουθήσουν αυτή την ταινία. Οι περισσότεροι θα έχετε δει το πολύ καλό The Royal Tenembaums κ αν όχι, ίσως είναι μια καλή γνωριμία με τον σκηνοθέτη. Για την ταινία δε θα μιλήσω, αλλά πιστεύω ότι ο Wes Anderson είναι τεράστιος σκηνοθέτης κ δε χορταίνω να απολαμβάνω την μελαγχολία που κρύβει πίσω από το ιδιαίτερο χιούμορ του! Επίσης πιστεύω ότι ο Owen Wilson δίνει ρέστα! Να σημειώσω τέλος, ότι έχοντας δει πλέον σχεδόν όλες του τις ταινίες, πιστεύω ότι αυτή εδώ είναι η καλύτερη!

Ναι ή Όχι: Αντιλαμβάνομαι ότι η ταινία δεν είναι για όλους αλλά τη θεωρώ μια από τις καλύτερες που έχω δει στη διάρκεια αυτού του εγχειρήματος. Σίγουρα ναι!

Υ.Γ.: Σε περίπτωση που αποφασίσετε να δείτε την ταινία, μην παραλείψετε τo μικρού μήκους Hotel Chevalier που αποτελεί ένας τύποις prequel.

4. Δευτέρα 13/12/10

Rushmore (1998)

Σκηνοθεσία: Wes Anderson

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: Τρέχα, γύρευε...

Σχόλια: Από που να αρχίσει κ που να τελειώσει κανείς για αυτή την ταινία... Διαβάστε τα σχόλια παραπάνω καλύτερα. Να σημειωθεί ότι ο μόνιμος συνεργάτης, Owen Wilson μπορεί να μην παίζει, αλλά συνυπογράφει το σενάριο!

Ναι ή Όχι: Ναι

5. Τρίτη 14/12/10

Ταινία 1η

The Switch (2010)

Βαθμολογία: 5

Κλίμακα λούμπεν: Γέρασε κ η Rachel...

Σχόλια: Έβαλα την ταινία αυτή να παίζει εκτάκτως το μεσημέρι της Τρίτης, ως λύση απόγνωσης αφού το ίντερνετ του γείτονα είχε πέσει κ άρα δεν μπορούσα καν να δω τσόντα! Κατηγορήθηκα ότι δεν είδα την ταινία προσεκτικά κ δεν μπορώ να την κρίνω. Ναι όντως, παραδέχομαι ότι την περισσότερη ώρα η ταινία απλώς έπαιζε στο background αλλά αυτό γιατί δεν είχε κανένα ενδιαφέρον... Κλασσική ιστορία όπου "φίλος" είναι ερωτευμένος με την καλύτερη του "φίλη"... Μια χαρά, δε με χαλάνε τέτοιες ρομαντικές κομεντί, ίσα-ίσα, όλοι το 'χουμε ζήσει (για τους άντρες λέω, οι γυναίκες να μην ανακατεύονται σε αυτά!). Το πρόβλημα; Αντί για ξεχειλισμένους από ορμόνες 16χρονους, η ταινία ασχολείται με δυο 35άρηδες κ μάλιστα η τύπισσα (Jennifer Aniston) έχει κ παιδί! Ε, όχι ρε παιδιά, πώς να ταυτιστώ με αυτή την ιστορία; Λυπάμαι, μπορεί σε κάποιους να αρέσει κ να είναι πιο κοντά σε αυτή τη φάση αλλά εγώ δεν έχω πεθάνει ακόμα κ εφόσον η βαθμολογία είναι εντελώς υποκειμενική, δίνω ένα άκρως επιεικές 5αράκι μόνο κ μόνο γιατί είδα πραγματικά τη μισή ταινία. Πιστεύω πάντως -ξέροντας τα γούστα μου- ότι αν την είχα δει προσεκτικά, θα έπαιρνε χαμηλότερο βαθμό...

Ναι ή Όχι: Όχι

Ταινία 2η - Πρόταση του Τάσου

Wristcutters: A Love Story (2006)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Goran Dukic

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Πιστεύω ακράδαντα ότι το μόνο λάθος αυτής της ταινίας είναι ο τίτλος της! Περίμενα να δω ένα σκοτεινό ρομάντζο στην καλύτερη περίπτωση αλλά η ταινία με εξέπληξε ευχάριστα! Δε θέλω να πω πολλά γιατί είναι καλύτερα να μην ξέρετε λεπτομέρειες πριν τη δείτε. Σε γενικές γραμμές, ας πούμε πως η ταινία αφηγείται την αναζήτηση της αγαπημένης του πρωταγωνιστή παρέα με ένα ξεπεσμένο τραγουδιστή κ μιας κοπέλας που ψάχνει τους υπεύθυνους... Αναρωτιέστε τίνος πράγματος την ευθύνη έχουν οι υπεύθυνοι; Δείτε την ταινία κ θα μάθετε...

Ναι ή Όχι: Ναι

6. Τετάρτη 15/12/10

DuckTales: The Movie

Treasure of the Lost Lamp (1990)

Βαθμολογία: ---

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Δυστυχώς η ταινία δεν φτάνει σε δράση κ "παπιότητα" τα επεισόδια της ομώνυμης σειράς. Παρόλα αυτά είναι μια αρκετά καλή παιδική ταινία.

Ναι ή Όχι: Προτιμήστε τη σειρά. Η συμπυκνωμένη δράση ταιριάζει περισσότερο στις παπιο-περιπέτειες...

7. Πέμπτη 16/12/10

Είχα πρόθεση να δω το Bronson αλλά η πτυχιακή κ οι δύο ταινίες για τις οποίες γράφω είχαν άλλα σχέδια... Μεταφέρεται στην επόμενη βδομάδα...

ΤΕΛΟΣ

Προσεχώς:

From Paris with Love - Πρόταση

How to Train your Dragon - Νικητής ψηφοφορίας

Play it Again Sam - Νικητής ψηφοφορίας

Bronson

Υ.Γ. Ψηφοφορία δεν έχει, γιατί από βδομάδα κλείνουμε για να γιορτάσουμε τη γέννηση του θείου βρέφους!

A Darwinian theory of beauty

2010-12-11T19:40:00.001+01:00

To whom it may concern, που λένε κ στη βαρβαρική...

Νύχτες Λούμπεν #8 | 3-9 Δεκέμβρη 2010

2010-12-10T18:46:00.004+01:00

Επειδή κάθε Παρασκευή μου παίρνει μπόλικη ώρα να κάνω copy/paste τα στοιχεία της κάθε ταινίας, από αυτή τη βδομάδα παραλείπονται όλα όσα μπορείτε να βρείτε εύκολα ακολουθώντας το link (εκτός από όσα θεωρώ πιο σημαντικά). Επίσης παραλείπεται η συγκριτική βαθμολογία του IMDb γιατί δε με απασχολεί...

1. Παρασκευή 3/12/10

You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Woody Allken
Βαθμολογία: 7,5
Κλίμακα λούμπεν: Dixie
Πρόλογος: Επειδή όλοι ξέρουμε ότι τον Woody Allen είτε τον γουστάρεις, είτε τον αντιπαθείς...

Σχόλια (Αν σας αρέσει ο Woody Allen): Πάνω-κάτω ό,τι θα περίμενε κανείς από μια ταινία του Εβραίου κλαρινετίστα. Η ταινία παρακολουθεί αρκετούς χαρακτήρες που συνδέονται μεταξύ τους με διάφορους τρόπους κ τις σχέσεις που αναπτύσσουν μεταξύ τους. Όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία (με εξαίρεση το Whatever Works) ο νευρωτικός χαρακτήρας του ίδιου του Allen, απουσιάζει από την ταινία. Πολύ καλή ερμηνεία από τη Naomi Watts (να σας πω την αμαρτία μου, μια έξτρα συμπάθεια την έχω στο άτομό της...) αλλά κ από τον Josh Brolin. Όπως κ στο επίσης πολύ καλό Vicky, Christina, Barcelona, η ταινία κάποια στιγμή απλώς σταματάει χωρίς την παραμικρή αίσθηση τέλους!

Ναι ή Όχι (Αν σας αρέσει ο Woody Allen): Ναι
Ναι ή Όχι (Αν δε σας αρέσει ο Woody Allen): Όχι

2. Σάββατο 4/1...

La cité des enfa...

Βαθμολο...
Κλίμ...

Σχόλια: Ξεκίνησα να το βλέπω αλλά με πήρε ο ύ...

Ναι ή ...

3. Κυριακή 28/11/10 - Πρόταση της Eloiz

La cité des enfants perdus (1995)

[Η πόλη των χαμένων παιδίων]

Βαθμολογία: 7,5

Κλίμακα steampunk: Pas mal...

Σχόλια: Μια πόλη της οποίας τα παιδιά (το μαντέψατε) χάνονται ξαφνικά, ένας τρελός επιστήμονας που δε μπορεί να ονειρευτεί κ ένας "γίγαντας" που αναζητά το μικρό αδερφό του παρέα με ένα κοριτσάκι. Ένα πολύ ωραίο παραμύθι, έντεχνα γραμμένο κ σκηνοθετημένο που μεταξύ άλλων εξερευνά τα συστατικά της ανθρώπινης νόησης.

Ναι ή Όχι: Ναι

4. Δευτέρα 29/11/10 - Πρόταση του Τάσου

A Lot Like Love (2005)

Βαθμολογία: 7,5

Κλίμακα λούμπεν: Σε χαμηλά επίπεδα.

Σχόλια: Είχα καιρό να δω καλή ρομαντική κομεντί κ η αλήθεια είναι ότι δεν είχα μεγάλες προσδοκίες παρά τα διαπιστευτήρια που συνόδευαν τη συγκεκριμένη... Κι όμως, η ταινία είναι από τα πρώτα λεπτά μια ευχάριστη έκπληξη κ κρατιέται πολύ καλά σε όλη τη διάρκεια της. Αν έχετε όρεξη για ρομάντζο -κ δεν έχουν περάσει πάνω από 10 μέρες από όταν είδατε για εκατοστή φορά το καταπληκτικό (500) Days of Summer, προτείνω το A Lot Like Love.

Ναι ή Όχι: Ναι

5. Τρίτη 30/11/10

M (1931)

Σκηνοθεσία: Fritz Lang
Πρωταγωνιστούν: Peter Lorre
Βαθμολογία: 7,5 (?)
Κλίμακα λούμπεν: (σφυριχτά)

Σχόλια: Με αυτές τις ταινίες αντιμετωπίζω προβλήματα, γιατί όταν πρόκειται για ένα έργο που όλοι θεωρούν αριστούργημα πώς μπορώ να είμαι εντελώς υποκειμενικός στην κριτική μου; Όπως κ να 'χει η ταινία είναι πολύ καλή αλλά συμπαθάτε με, έχω δει κ καλύτερες... Βέβαια για να λέμε κ του στραβού το δίκιο, μια κουρασμένη μεταμεσονύχτια προβολή με το Μορφέα να καραδοκεί δεν είναι ό,τι καλύτερο, γι αυτό κ θα συνιστούσα να μην πάρετε πολύ στα σοβαρά τη βαθμολογία μου αλλά να δείτε κ να κρίνετε μόνοι σας. Η ταινία έχει να κάνει με ένα δολοφόνο που εδώ κ καιρό απαγάγει τα μικρά κοριτσάκια μιας πόλης που πλέον βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού. Η αστυνομία δε μπορεί να κάνει τίποτα εκτός από εντατικές εφόδους σε σεσημασμένα στέκια του υποκόσμου, πράγμα που ενοχλεί την τοπική μαφία η οποία τελικά αναλαμβάνει να βρει το δράστη μόνη της. Η συνέχεια επί της οθόνης...

Ναι ή Όχι: Ναι

6. Τετάρτη 1/12/10

Sex Drive (2008)

Βαθμολογία: 6,5

Κλίμακα λούμπεν: Αν θέλετε να δείτε τι εστί λούμπεν, δείτε την unrated έκδοση!

Σχόλια: Έπεσα πάνω σε αυτή την ταινία τελείως από σπόντα αλλά είπα να τη δω για το χαβαλέ κ γιατί μου άρεσε το γκομενάκι που συμπρωταγωνιστούσε. Τελικά δε χαλάστηκα, ίσα ίσα μπορώ να σας πω. Η ταινία έχει κάποια σημεία που δεν είναι κ ό,τι πιο καλαίσθητο έχετε δει αλλά σε γενικές γραμμές είναι μια συμπαθητική teen κωμωδία. Μιας κ ανέφερα την unrated έκδοση, αν έχετε όρεξη για ό,τι-να-'ναι χαβαλέ μπορείτε να τη δείτε γιατί είναι όντως unrated επί τούτου. Παρόλα αυτά, στην εισαγωγή της ταινίας ο ίδιος ο σκηνοθέτης εξηγεί ότι η έκδοση αυτή δεν είναι το πως θα ήταν η ταινία χωρίς λογοκρισία αλλά απλώς πώς θα ήταν με παραπάνω βυζιά κ πέη (γυμνές γκόμενες περνάνε στο ξεκάρφωτο από την οθόνη χωρίς καμία σχέση με την υπόθεση κλπ.). Επίσης προειδοποιεί να μην δει κανείς αυτή την έκδοση πρώτα, πράγμα το οποίο κ σεβάστηκα.

Ναι ή Όχι: Χμ... Σίγουρα σε πολλούς δε θα αρέσει...

7. Πέμπτη 2/12/10

Ταινία 1η:

Frost/Nixon (2008)

Βαθμολογία: 8

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Το μεσημεράκι προέκυψε λίγος ελεύθερος χρόνος κ έτσι είδα αυτή την ταινία που όταν είχε βγει είχα αγνοήσει γιατί το τρέιλερ άφηνε να εννοηθεί ότι πρόκειται περί απλής δραματοποίησης της πραγματικής συνέντευξης του Richard Nixon από τον David Frost... Ευτυχώς η ταινία δεν ήταν καθόλου έτσι, αντιθέτως η συνέντευξη, αν κ πολύ σημαντική δραματουργικά, αποτελούσε μικρό μέρος της ταινίας που κατά τα άλλα μου άρεσε πολύ. Η σκηνοθεσία είναι faux ντοκιμαντέρ κ σε κρατάει όπως σε κρατάνε κ οι καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Κάποια συναισθηματικά κλισέ δεν αποφεύγονται αλλά δεν ενοχλούν κ ιδιαίτερα...

Ναι ή Όχι: Αν έχετε όρεξη για ταινία σεναρίου με λίγο πολιτικό background, νομίζω είναι ό,τι πρέπει.

Ταινία 2η:

Red (2010)

Βαθμολογία: 6,5

Κλίμακα λούμπεν: Όσο λούμπεν μπορεί να είναι η Έλεν Μίρεν με πολυβόλο!

Σχόλια: Είχα ακούσει μεικτές απόψεις για αυτή την ταινία αλλά ίσως το γεγονός ότι είχα διάθεση για ανούσια, χαλαρή δράση βοήθησε στο να περάσω καλά βλέποντάς την. Σίγουρα βοήθησαν επίσης το ότι γουστάρω Bruce Willis καθώς κ η Έλεν Μίρεν σε ρόλο μυστικού πράκτορας/δολοφόνου ! Μου άρεσε που είδα μια περιπέτεια με αρχή, μέση κ τέλος πράγμα που όπως έχω ξαναγράψει πολλές φορές, σπανίζει στο Hollywood τελευταία. Υπερβολές φυσικά δεν έλειπαν από την ταινία που άλλωστε είναι βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ όποτε κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο...

Ναι ή Όχι: Ναι

ΤΕΛΟΣ

Προσεχώς:

Wristcutters: A Love Story - Πρόταση

Ducktales: The Movie - Νικητής ψηφοφορίας

Bronson - Νικητής ψηφοφορίας

Νύχτες Λούμπεν #7 | 26 Νοέμβρη - 2 Δεκέμβρη 2010

2010-12-03T20:30:00.000+01:00

1. Παρασκευή 26/11/10 - Πρόταση της Ιωάννας

The Breakfast Club (1985)*

Σκηνοθεσία, Σενάριο: John Hughes
Πρωταγωνιστούν: Judd Nelson, Molly Ringwald, Emilio Estevez, Anthony Michael Hall, Ally Sheedy
Βαθμολογία: 8 | IMDb: 7,9
Κλίμακα λούμπεν: Εννοείται

Σχόλια: Don't you... Πέντε παιδιά εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους αναγκάζονται να περάσουν ένα Σαββατιάτικο πρωινό τιμωρία στο σχολείο. Όπως είναι φυσικό, δεν αργούν να αρχίσουν οι τσακωμοί κ τα πειράγματα που τελικά καταλήγουν στη συμφιλίωση. Εύκολα, η καλύτερη teen ταινία που έχω δει! ... forget about me.

Ναι ή Όχι: Ναι

2. Σάββατο 27/11/10

Electric Dreams (1984)*

Σκηνοθεσία: Steve Barron
Σενάριο: Rusty Lemorande
Πρωταγωνιστούν: Lenny von Dohlen, Virginia Madsen, Bud Cort
Βαθμολογία: 6,5 | IMDb: 6
Κλίμακα λούμπεν: Divide by zero

Σχόλια: Η έκρηξη της τεχνολογίας που έλαβε χώρα τη δεκαετία του '80 είχε ως επακόλουθο ένα έντονο προβληματισμό σχετικά με το μέχρι που μπορεί να φτάσει η τεχνητή νοημοσύνη. Πολλές ταινίες έσπευσαν να δώσουν τη δικιά τους ερμηνεία (βλ. War Games, Tron, κλπ) κ μια από αυτές είναι κ το Electric Dreams. Ο πρωταγωνιστής αγοράζει έναν υπολογιστή που σιγά σιγά αποκτά νοημοσύνη κ κυρίως αισθήματα, με αποτέλεσμα να καταλήγουν κ οι δύο ερωτευμένοι με τη γειτόνισσα! Η ταινία είναι αρκετά καλή κ πετυχαίνει να σε προβληματίζει αλλά δυστυχώς ο πρωταγωνιστής δεν την παλεύει καθόλου με την υποκριτική... Τα ψηφιακά εφε είναι της εποχής μεν, αλλά κάποιες στιγμές μου φάνηκαν αρκετά προηγμένα για τα μέσα του '80.

Ναι ή Όχι: Ναι (με επιφύλαξη)

3. Κυριακή 28/11/10

Nuovo Cinema Paradiso (1988)*

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Giuseppe Tornatore
Μουσική: Ennio Moriccone
Πρωταγωνιστούν: Marco Leonardi, Salvatore Cascio, Jacques Perrin, Philippe Noiret
Βαθμολογία: 9 | IMDb: 8,5

Σχόλια: Όποιος δεν έχει δει αυτή την ταινία δεν έχει ζήσει τη ζωή του...

Ναι ή Όχι: Ξαναδιάβασε τα σχόλια.

4. Δευτέρα 29/11/10 - Double Feature

The Naked Gun (1988)

The Naked Gun 2½ (1991)

Σκηνοθεσία: David Zucker
Πρωταγωνιστούν: Leslie Nielsen, Priscilla Presley, George Kennedy
Βαθμολογία: 7,5 / 7 | IMDb: 7,6 / 6,6
Κλίμακα λούμπεν: Όσο δεν πάει...
Σχόλια: Εκτάκτη προβολή ως ύστατος φόρος τιμής...
Jane: I've heard police work is dangerous.
Frank: It is. That's why I carry a big gun.
Jane: Aren't you afraid it might go off accidentally?
Frank: I used to have that problem.
Jane: What did you do about it?
Frank: I just think about baseball.
Ναι ή Όχι: Ναι

5. Τρίτη 30/11/10 - Δύο ταινίες κ σήμερα...

Ταινία 1η:

Naked Gun 33 1/3 (1994)

Σκηνοθεσία: Peter Segal
Πρωταγωνιστούν: Leslie Nielsen, Priscilla Presley, George Kennedy
Βαθμολογία: 6,5 | IMDb: 6,1
Κλίμακα λούμπεν: Βλ. παραπάνω
Σχόλια: Επειδή κάθε τριλογία έχει τρία μέρη!
Ναι ή Όχι: Ναι

Leslie, τα λέμε στην κόλαση...

Ταινία 2η - Πρόταση του Τάσου

Dolls (2002)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Takeshi Kitano

Πρωταγωνιστούν: Miho Kanno, Hidetoshi Nishijima, Tatsuya Mihashi, Chieko Matsubara, Kyôko Fukada, Tsutomu Takeshige

Βαθμολογία: 8 | IMDb: 7,7

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Ευτυχώς που υπάρχει κ το Ιαπωνικός κινηματογράφος να μας θυμίζει ότι αγάπη δεν είναι μόνο ορχήστρες, φεγγαρόφως κ προτάσεις γάμου...

Ναι ή Όχι: Ναι

6. Τετάρτη 1/12/10

Diary of a Wimpy Kid (2010)

Σκηνοθεσία: Thor Freudenthal
Πρωταγωνιστούν: Zachary Gordon, Robert Capron
Βαθμολογία: --- | IMDb: 6
Κλίμακα λούμπεν: Έχει το τυρί!

Σχόλια: Δύο ήταν οι λόγοι που αυτή η ταινία βρέθηκε στην ψηφοφορία. Ο ένας ήταν γιατί πριν 1 μήνα έτυχε να διαβάσω το βιβλίο στο οποίο είναι βασισμένη (μεγάλη ιστορία...). Ο αλλος γιατί ήμουν σίγουρος ότι κανένας ποτέ δε θα την ψηφίσει... Προφανώς έκανα λάθος κ έτσι πέρασα ένα βράδυ βλέπωντας αυτή την καθαρά παιδική ταινία. Κ δεν το λέω με κακή έννοια, ίσα ίσα πιστέυω ότι η ταινία είναι μια καλή παιδική ταινία κ αν ήμουν πιτσιρικάς μαλλον θα τη γουσταρα πολύ περισσότερο. Τώρα, απλώς πέρασα ένα ευχάριστο πλην αδιάφορο βράδυ... Αυτό που μπορώ να επιβεβαιώσω είναι ότι παρέμεινε πιστή στο βιβλίο!

Ναι ή Όχι: Δείξτε τη στα παιδία σας.

7. Πέμπτη 2/12/10

Λόφω ανωτέρας βίας, δεν κατάφερα να δω ταινία το βράδυ της Πέμπτης... Τουλάχιστον προνόησα βλέποντας 2 την Τρίτη κ την Τετάρτη...

ΤΕΛΟΣ

Προσεχώς:

La cite des enfants perdus - Πρόταση

A Lot Like Love - Πρόταση

Red - Νικητής ψηφοφορίας (μετά από 7 βδομάδες παραμονής!)

M - Νικητής ψηφοφορίας

* Ευχαριστώ! Ξέρεις εσύ...

200

2010-12-02T02:20:00.001+01:00

Υπάρχουν κάποιοι αριθμοί που ονομάζονται Harshard. Ονομάστηκαν έτσι από τον Ινδο μαθηματικό D. R. Kaprekar κ είναι ο συνδυασμός των δύο σανσκριτικών λέξεων harṣa κ da που σημαίνουν χαρά κ δίνω αντίστοιχα. Πράγμα που μου φαίνεται απολύτως λογικό γιατί αν έμαθα κάτι την τελευταία χρονιά μελετώντας ινδική μουσική (ή αλλιώς "τακεντίμια"), αυτό είναι ότι στην Ινδία τα μαθηματικά είναι το δεύτερο πιο ιερό πράγμα μετά τις αγελάδες!

Τα νούμερα αυτά έχουν την ιδιότητα να διαιρούνται ακριβώς από το νούμερο που προκύπτει αν αθροίσεις τα ψηφία τους (στην εκάστοτε βάση που είναι γραμμένα) κ αν αυτό δεν είναι πηγή χαράς τότε δεν ξέρω τι είναι! Για παράγειγμα το 18 είναι harshard γιατί γραμμένο με βάση το 10 (δηλαδή 18), τα ψηφία του έχουν άθροισμα 9 το οποίο διαιρεί ακριβώς το 18. Το ίδιο είναι κ το 21 αφού 2+1=3 κ 21/3=7.

Παρομοίως νούμερο harshard (πάντα με βάση το 10), είναι το 200.

Το έτος 200 της κοινής εποχής, γεννηθηκε ο έλληνας μαθηματικός, Διόφαντος.

Το 200, όπως εμφανίζεται παρακάτω, είναι ένα χαρτονόμισμα που λίγοι απο μας είχαν τη harṣa να κρατήσουν στα χέρια τους κ από ότι φαίνεται όσοι δεν πρόλαβαν μέχρι τώρα δύσκολα θα τα καταφέρουν στο προσεχές μέλλον...

Το 200 γραμμένο στα λατινικά είναι CC, κ CC είναι τα αρχικά του υπογράφοντως στα αγγλικά.

Τέλος, 200 τυγχάνει να είναι οι αναρτήσεις αυτού του blog κ 1000 τα ευχαριστώ σε όσους ασχολούνται με την ανάγνωσή του. Τα σέβη μου.

Amsterdam by Snow

2010-11-29T18:53:00.000+01:00

Νύχτες Λούμπεν #6 | 20-26 Νοέμβρη 2010

2010-11-26T17:13:00.001+01:00

1. Παρασκευή 20/11/10

Very Bad Things (1998)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Peter Berg

Πρωταγωνιστούν: Christian Slater, Jeremy Piven, Daniel Stern, Jon Favreau, Leland Orser, Cameron Diaz

Βαθμολογία: 7 | IMDb: 6
Κλίμακα λούμπεν: What happens in Vegas...

Σχόλια: Πέντε φίλοι ταξιδεύουν στο Las Vegas για το bachelor party ενός εκ της παρέας. Ποτά κ ναρκωτικά ρέουν άφθονα κ όλοι περνάνε καλά μέχρι τη στιγμή που η στρίπερ που έχουν φέρει στο δωμάτιο σκοτώνεται κατά λάθος! Η παρέα αποφασίζει -αντι να καλέσει την αστυνομία- να ξεφορτωθεί το πτώμα κ από κει κ πέρα όλα παίρνουν την κάτω βόλτα... Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ταινία μια μαύρη (πολύ μαύρη όμως) κωμωδία. Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά αισθάνεσαι το αδιέξοδο των πρωταγωνιστών κ δικαιολογείς τις επιλογές τους ακόμα κ όταν αυτές είναι εμφανώς εσφαλμένες.

Ναι ή Όχι: Ναι

2. Σάββατο 21/11/10

Children of Men (2006)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Alfonso Cuarón

Πρωταγωνιστούν: Clive Owen, Michael Caine

Βαθμολογία: 7,5 | IMDb: 8,1

Κλίμακα λούμπεν: Στείρα

Σχόλια: Η αγγλική μελαγχολία, το θαύμα της ανθρώπινης γέννησης, τα εξαιρετικά μονόπλανα του καλλιτέχνη κ άλλα τέτοια κουλτουριάρικα!* Α, κ μην ξεχάσω το γουρούνι από το εξώφυλλο των Floyd...

Ναι ή Όχι: Ναι

Super Extra Bonus Material από τους τίτλους της ταινίας (ναι βλέπω κ τους τίτλους):

Δεν το είδατε; Για κοιτάξτε καλύτερα...

*αφιερωμένο

3. Κυριακή 22/11/10

Léon (1998)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Luc Besson

Πρωταγωνιστούν: Jean Reno, Natalie Portman, Gary Oldman

Βαθμολογία: 7,5 | IMDb: 8,6

Κλίμακα λούμπεν:

Σχόλια: Ο Léon είναι ένας μετανάστης hitman στη Νέα Υόρκη! Η ζωή του είναι τα "συμβόλαιά" του κ το γάλα του κ οι μόνοι άνθρωποι που γνωρίζουν την ύπαρξή του είναι το αφεντικό του κ η μικρή γειτόνισσα του. Όταν η οικογένεια της μικρής εκτελείται, ο Léon την παίρνει υπό την προστασία του κ τη βοηθάει στην προσπάθειά της να πάρει εκδίκηση. Η ταινία είναι πολύ καλή αλλά μεταξύ μας αυτό το 8,6 μου φαίνεται τραβηγμένο... Παρόλα αυτά την προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ναι ή Όχι: Ναι

4. Δευτέρα 23/11/10

The Assassination of Jesse James

by the Coward Robert Ford (2007)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Andrew Dominik

Πρωταγωνιστούν: Brad Pitt, Casey Affleck, Sam Rockwell

Βαθμολογία: 7,5 | IMDb: 7,7

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Ό,τι μπορώ να πω για την ταινία συνοψίζεται στον τίτλο της! Κατά τα άλλα είναι πολύ καλά γυρισμένη, δείχνει αυθεντική (δεν παίρνω κ όρκο, δεν ήμουν στην άγρια δύση) κ σίγουρα έχει πολύ δυνατές ερμηνείες από όλους τους πρωταγωνιστές. Μεγάλη θετική εντύπωση μου έκανε το γράψιμο κυρίως για την πολλή καλή χρήση του γλωσσικού ιδιώματος της εποχής. Κοινώς, οι δύσκολες λέξεις που όλοι χρησιμοποιούσαν στο άσχετο χωρίς να ξέρουν πραγματικά αν κολλάνε, απλώς για να φαίνονται πιο μορφωμένοι! Αν έχω κάτι να της προσάψω είναι ότι είναι λίγο αργή κ μεγάλη αλλά γενικώς δεν πτοούμαι από τέτοια. Πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι το γεγονός ότι παρόλο τον τίτλο της, η ταινία όχι μόνο δεν αγιοποιεί τον Jesse James αλλά αντίθετα τον παρουσιάζει ως το καθίκι που ήταν.

Ναι ή Όχι: Ναι

5. Τρίτη 24/11/10 - Πρόταση της Eloiz

Fish Tank (2009)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Andrea Arnold

Πρωταγωνιστούν: Katie Jarvis, Michael Fassbender

Βαθμολογία: 7 | IMDb: 7,5

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Η ιστορία της μεγαλύτερης από τις δύο κόρες μιας αγγλικής οικογένειας, που έχει όνειρο να γίνει χορεύτρια. Ο πατέρας απών, η μητέρα στον κόσμο της κ οι κόρες αφημένες να μεγαλώνουν μόνες τους... Ο ερχομός ενός νέου φίλου της μητέρας δίνει μια νέα πνοή στην οικογένεια κ ιδιαίτερα στη μεγάλη κόρη που αν κ επιφυλακτική στην αρχή, τελικά τον δέχεται στις ζωές τους. Αλλά φυσικά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά κ το αν θα μάθετε τη συνέχεια είναι δική σας επιλογή.

Ναι ή Όχι: Ναι

6. Τετάρτη 25/11/10

Easy A (2010)

Σκηνοθεσία: Will Gluck

Σενάριο: Bert V. Royal

Πρωταγωνιστούν: Emma Stone

Βαθμολογία: 7 | IMDb: 7,5

Κλίμακα λούμπεν: '80s style

Σχόλια: Η Olive είναι μια κοπέλα που κατά τα άλλα περνάει απαρατήρητη στο σχολείο της, μέχρι που διαδίδεται η φήμη ότι είναι ελαφρώς "ελαφρών ηθών". Η ταινία είναι μια καλή κωμωδία εμπνευσμένη από τις αντίστοιχες της παλιάς καλής σχολής των teen movies του 80. Είχα καιρό να δω αμερικάνικη κωμωδία που με έκανε να γελάσω κ να περάσω καλά γι αυτό κ δίνω κάτι παραπάνω στη βαθμολογία λόγω σπανιότητας (επίσης δεν ξέρω αν σας το έχω πει αλλά έχω μια τάση προς τις κοκκινομάλλες τελευταία...)! Όλα τα λεφτά της ταινίας οι γονείς της Olive που απλώς δεν υπάρχουν!

Ναι ή Όχι: Ναι

7. Πέμπτη 26/11/10

The Man Who Sued god (2001)

Σκηνοθεσία: Mark Joffe

Πρωταγωνιστούν: Billy Connolly, Judy Davis

Βαθμολογία: 6 | IMDb: 6,4

Κλίμακα λούμπεν: Όχι όσο θα έπρεπε...

Σχόλια: Ο πρωταγωνιστής χάνει το ψαροκάικό του από κεραυνό κ η ασφαλιστική αρνείται να πληρώσει επικαλούμενη θεϊκή παρέμβαση (act of god). Σε μια έκλαμψη έμπνευσης κ ειρωνείας ο πρωταγωνιστής αποφασίζει να μηνύσει το θεό (δηλαδή τους εδώ αντιπροσώπους του) για να πάρει τα λεφτά του. Η ταινία θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερη αν δεν είχε το ψευτο-ρομάντζο με τη δημοσιογράφο το οποίο εκτός του ότι δεν είναι καθόλου πειστικό, είναι τελείως ανούσιο! Το πρώτο μισό της ταινίας είναι αρκετά καλό αλλά στην 3η πράξη η μπάλα χάνεται ολίγον τι, με αποτέλεσμα να μένεις με μια μάλλον πικρή γεύση στο στόμα. Κρίμα...

Ναι ή Όχι: Χμ...

ΤΕΛΟΣ

Προσεχώς:

Breakfast Club** - Πρόταση

Electric Dreams**

Nuovo Cinema Paradiso**

Dolls - Πρόταση

Diary of a Wimpy Kid - Νικητής ψηφοφορίας***

**Με αφορμή την πρόταση της Ιωάννας για το Breakfast Club κάνω ένα μικρό αφιέρωμα σε τρεις ταινίες που γνώρισα κάποτε από κάποια κοπέλα άλλοτε στην Πάτρα κ άλλοτε στις Σέρρες...

"Ora che ho perso la vista, ci vedo di più"

*** Δηλαδή θέλετε να μου πείτε τώρα, ότι καίγεστε όλοι να σας πω τις εντυπώσεις μου από το Diary of a Wimpy Kid... Οκ... Θα το θυμάμαι αυτό. Τις ταινίες που ήρθαν 2ες (σχεδόν όλες τις άλλες δηλαδή) τις μεταφέρω στην επόμενη βδομάδα...

Νύχτες Λούμπεν #5 | 13-19 Νοέμβρη 2010

2010-11-19T20:25:00.001+01:00

1. Παρασκευή 13/11/10

Heavy Metal (1981)

Σκηνοθεσία: Gerald Potterton
Βαθμολογία: 5 | IMDb: 6,4
Κλίμακα λούμπεν: Βυζιά

Σχόλια: Βυζιά. 5-6 βυζιά σπονδυλωτές ιστορίες, συνδεδεμένες με την ελάχιστη βυζιά δυνατή αφορμή, ίσα ίσα για να δικαιολογηθεί βυζιά το 90λεπτο κ η προβολή στο σινεμά. Οι περισσότερες δεν έχουν βυζιά τίποτα σπουδαίο να πουν, εκτός ίσως από βυζιά την πρώτη κ την τελευταία, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι όλες τους περιέχουν βυζιά! Επίσης το χαρακτηριστικό παλιομοδίτικο αμερικάνικο animation δε βοηθάει...

Ναι ή Όχι: Όχι

2. Σάββατο 14/11/10

Okuribito (2008)

[Departures]

Σκηνοθεσία: Yôjirô Takita

Σενάριο: Kundô Koyama

Πρωταγωνιστούν: Masahiro Motoki, Tsutomu Yamazaki, Ryoko Hirosue

Βαθμολογία: 8,5 | IMDb: 8,1

Κλίμακα λούμπεν: ---

Σχόλια: Επιτέλους έφτασε η ώρα να δω αυτήν την ταινία που περίμενε καρτερικά στο σκληρό μου από το 2008! Ευτυχώς άξιζε την αναμονή. Η ιστορία έχει ως εξής: Ένας τσελίστας αναγκάζεται να επιστρέψει με τη γυναίκα του στο πατρικό του όταν η ορχήστρα που παίζει διαλύεται. Η μόνη δουλειά που καταφέρνει να βρει είναι η τελετουργική τοποθέτηση νεκρών στα φέρετρά τους (!), πράγμα που τον φέρνει σε ρήξη τόσο με τους συντοπίτες του όσο κ με την ίδια του τη σύζυγο. Η ταινία είναι καταπληκτική κ σίγουρα από τις καλύτερες που έχω δει από όταν άρχισα αυτό το εγχείρημα, αν όχι η καλύτερη! Δείτε την άμεσα!

Ναι ή Όχι: Επειγόντως!

3. Κυριακή 15/11/10

The Proposal (2009)

Σκηνοθεσία: Anne Fletcher

Σενάριο: Pete Chiarelli

Πρωταγωνιστούν: Sandra Bullock, Ryan Reynolds

Βαθμολογία: 6 | IMDb: 6,7

Κλίμακα λούμπεν: Όχι, αν εξαιρέσουμε τον σερβιτόρο/στρίπερ/παντοπώλη/ιερέα!

Σχόλια: Σε γενικές γραμμές μια κλασσική ρομαντική κομεντί, θα τολμούσα να πω από της καλές κ με κάποιες αστείες στιγμές αλλά τίποτα που δεν έχουμε ξαναδεί. Η ταινία εχει κάποια στιγμή την ευκαιρία να κάνει τη διαφόρα αλλά τελευταία στιγμή τα παρατάει κ ακολουθεί την πεπατημένη... Όσο για το 6,7 του IMDb... ούτε καν...

Ναι ή Όχι: Ναι μωρέ, δε γαμιέται...

4. Δευτέρα 16/11/10

Επειδή η προγραμματισμένη πρόταση για σήμερα ήταν μικρού μήκους, συμπλήρωσα με άλλη μια μικρού μήκους, ανεπίσημη πρόταση του φίλου κ κινηματογραφικού "ταξιδευτή", Τάσου.

Ταινία 1η: Πρόταση του Γιώργου

Guinea Pig 2: Flowers Of Flesh And Blood (1985)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Hideshi Hino

Πρωταγωνιστούν: Hiroshi Tamura

Βαθμολογία: 5+(0,2*κάθε τομή) | IMDb: 5

Κλίμακα λουτρού αίματος: Τζακούζι

Σχόλια: Τύπος ελαφρώς πειραγμένος πλην με έντονες καλλιτεχνικές ανησυχίες (νόμιζες ότι λέω για σένα Βουζίκη;), απαγάγει μια γυναίκα, την δένει σε ένα κρεβάτι κ αφού τη ναρκώσει μας παρουσιάζει τη τελετουργική διαδικασία άνθησης των ροδοπέτάλων στο σώμα της. Μόνο που τα ροδοπέταλα είναι από σάρκα κ αίμα κ για να ανθήσουν πρέπει να προηγηθεί ο απαραίτητος ακρωτηριασμός! Στιγμές απείρου κάλλους για δυνατά στομάχια!

Ναι ή Όχι: Ναι, μόνο αν είστε φίλος του είδους.

Ταινία 2η:

Los Bandoleros (2009)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Vin Diesel

Πρωταγωνιστούν: Vin Diesel, Sung Kang

Βαθμολογία: 5+1 (λόγω Vin Diesel) | IMDb: 5,3

Κλίμακα Diesel: ∞

Σχόλια: Σε κάποιο χωριό κάποιας χώρας της Νοτίου Αμερικής κ με τη συνδρομή ενός "θετικά διεφθαρμένου" πολιτικού (μα καλά αυτό το concept που το σκέφτηκε...;), ο Vin βοηθάει -με συνοπτικές διαδικασίες-τους φτωχούς κατοίκους να βρουν βενζίνη, το πολυτιμότερο υλικό για την κοινότητά τους! Από το πουθενά σκάει η Michell Rodriguez ως Lacta* κ το ζεύγος αποσύρεται για ένα γρήγορο πίσω από κάτι καταρράκτες... Το cool σε σημεία που δεν πάει άλλο!

Ναι ή Όχι: Ναι!

*πρώτη αγάπη κ παντοτινή

5. Τρίτη 17/11/10

Για λόγους που εξηγώ παρακάτω, την Τρίτη είδα 2 ταινίες...

Ταινία 1η:

How to Make Love to a Woman (2010)

Σκηνοθεσία: Scott Culver

Σενάριο: Dennis Kao

Πρωταγωνιστούν: Josh Meyers, Krysten Ritter

Βαθμολογία: 3 | IMDb: 4

Κλίμακα λούμπεν: Γάμησέ τα...

Σχόλια: Είπα κ εγώ να επιμορφωθώ πάνω σε αυτό το τόσο αχανές κ βαθύ (pun intended) ζήτημα κ το μετάνιωσα όσο δεν πάει. Εκτός του ότι δε έμαθα τίποτα καινούριο, υπέστη μιάμιση ώρα πολύ κακού γραψίματος, χείριστης υποκριτικής, άθλιου μοντάζ κ μιας απίστευτα ενοχλητικής cameo από την εντελώς παρηκμασμένη Jenna Jameson... Κάποιες φορές ο σκηνοθέτης πήγε να κάνει κάτι αλλά δεν αρκούσε... Είχα δώσει 4 στην ταινία λίγο πριν τελειώσει αλλά ο σεναριογράφος δεν είχε πει την τελευταία του κουβέντα! Το τελείωμα της ταινίας είναι ό,τι χειρότερο έχω δει ποτέ στη ζωή μου κ πιστεύω πρέπει να διδάσκεται ως παράδειγμα προς αποφυγή! Ό,τι βαθμό παίρνει είναι λόγω κάτι λεσβιακών που έχει σε κάποια φάση...

Ναι ή Όχι: Μακριά!

Κ επειδή παρόλο που ήταν ήδη αργά το βράδυ, ένοιωσα πραγματικά άδειος μετά από αυτό το τερατούργημα, αποφάσισα να δω στο καπάκι κ άλλη μια ταινία μπας κ στρώσω!

Ταινία 2η:

Eastern Promises (2007)

Σκηνοθεσία: David Cronenberg

Σενάριο: Steven Knight
Μουσική: Howard Shore

Πρωταγωνιστούν: Viggo Mortensen, Naomi Watts

Βαθμολογία: 7,5 | IMDb: 7,8

Κλίμακα λούμπεν: нет

Σχόλια: Η Άννα είναι μαία σε μια κλινική στο Λονδίνο. Ένα ημερολόγιο που φτάνει κατά λάθος στα χέρια της, την εμπλέκει με τη τοπική Ρωσική μαφία. Ο Νικολάι είναι το νέο μέλος που προσπαθεί να γίνει δεκτός στην "οικογένεια". Οι δυο τους καταλήγουν να βοηθούν ο ένας τον άλλο με τρόπους κ για λόγους που η ταινία εξηγεί αλλά που προτιμώ να μην αναλύσω γιατί αξίζει να τη δείτε. Πολύ δυνατή ερμηνεία απο το Viggo Mortensen κ εξαιρετική μουσική από το Howard Shore! Η ταινία, τόσο στο σύνολό της, όσο κ ως soundtrack, ήταν μια ανεπίσημη πρόταση του φίλου Τάσου.

Ναι ή Όχι: да

6. Τετάρτη 18/11/10

(Untitled) (2009)

Σκηνοθεσία: Jonathan Parker

Σενάριο: Catherine DiNapoli, Jonathan Parker

Πρωταγωνιστούν: Adam Goldberg, Marley Shelton

Βαθμολογία: 7,5 | IMDb: 6,2

Κλίμακα λούμπεν: pianissimo κουβάς

Σχόλια: Δε μου φαίνεται καθόλου περίεργο που η βαθμολογία μου έχει τόση διαφορά από των χρηστών του IMDb αφού έχουμε να κάνουμε με μια ταινία που απευθύνεται σε λίγους, όπως ακριβώς κ η τέχνη των χαρακτήρων της. Μια εντελώς πετυχημένη αποτύπωση του κόσμου της σύγχρονης "κλασσικής"** μουσικής κ ένα εντελώς εύστοχο σχόλιο για τη σύγχρονη τέχνη γενικότερα! Δυστυχώς αν δεν είστε μουσικός ή έστω εξοικειωμένος με την avant garde θα "χάσετε" τη μισή ταινία.

Ναι ή Όχι: Αν πιστεύετε ότι μια κλωτσιά σε ένα κουβά μπορεί ενίοτε να αποτελεί όμορφη μουσική κ όχι μόνο θόρυβο, δείτε το.

**Ο όρος "κλασσική" είναι άστοχος αφού αφορά στη μουσική μιας συγκέκριμένης (προ πολλού περασμένης) περιόδου. Δυστυχώς ο πιο σωστός αγγλικός όρος contemporary music μεταφράζεται απλώς "συγχρονη μουσική" με αποτέλεσμα να δημιουργούνται παρεξηγήσεις στους μη μουσικούς κύκλους κ να παρατηρούνται φαινόμενα όπως Σαββόπουλοι κ Θεοφάνους να αποκαλούνται "συνθέτες"... (ναι μαζί τους βάζω, κανένα πρόβλημα;)

7. Πέμπτη 19/11/10

Post Grad (2009)

Σκηνοθεσία: Vicky Jenson

Σενάριο: Kelly Fremon

Πρωταγωνιστούν: Alexis Bledel, Zach Gilford, Michael Keaton

Βαθμολογία: 5 | IMDb: 5,2

Κλίμακα λούμπεν:

Σχόλια: Ημι-ρομαντική κομεντί με κοριτσάκι που βγαίνει από το μεταπτυχιακό της νομίζοντας ότι ο κόσμος είναι αγγελικά πλασμένος κ ανακαλύπτει ότι δεν είναι ακριβώς έτσι... Εντελώς προβλέψιμη ταινία με μόνη όαση την εκκεντρική οικογένεια της πρωταγωνίστριας κ κυρίως το μπαμπά Michael Keaton. Στα αρνητικά η όλη ύπερ-κλασσική φάση με το "φίλο" της κ την πλατωνική τους σχέση κ όλες αυτές οι γνωστές παπαριές... Παρεμπιπτόντως μιας κ είπα Michael Keaton, περιμένω πως κ πως τη μέρα που ο πάλαι ποτέ Batman (κ μοναδικός, κ μην πεταχτεί κανένα παιδάκι κ μου πει για Dark Knight κ μαλακίες...) θα κάνει το δυναμικό comeback με σοβαρό ρόλο έκπληξη κ θα σαρώσει τα Oscar, έτσι για να γουστάρουμε!

Ναι ή Όχι: Όχι

ΤΕΛΟΣ

Προσεχώς:

Very Bad Things (πρόταση 1η)

Fish Tank (πρόταση 2η)

Léon (1η με διαφορά στην ψηφοφορία)

The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2η στην ψηφοφορία)

Ευχαριστούμε...

2010-11-17T12:56:00.003+01:00

αλλά (από ό,τι φαίνεται) δεν ήταν ανάγκη...

Δείτε το περυσινό post

Επιστήμη κ Ηθική

2010-11-16T17:57:00.001+01:00

Δεν ξέρω αν το έχει πάρει το αυτί ή το μάτι ή το rss feed ή το αισθητήριο όργανο της αρεσκείας σας (ναι, μετράω τον google reader ως αισθητήριο όργανο πράγμα που ανάγει το rss σε κάποιου είδους «μυρωδιά» ή ίσως «χρώμα»), αλλά τον τελευταίο καιρό έχει ανοίξει μια κουβέντα περί ηθικής κ επιστήμης. Η επιστήμη μέχρι πρότινος δε συμμετείχε στην κουβέντα η οποία λάμβανε χώρα κυρίως μεταξύ θρησκείας κ φιλοσοφίας. Πρόσφατα όμως τα σκηνικό άλλαξε κ αρκετοί έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται κατά πόσο μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε μια νέα ηθική με αυστηρά επιστημονικά κριτήρια.

Ηθικός αυτουργός ο (φιλόσοφος) Sam Harris κ το νέο του βιβλίο, "The Moral Landscape" στο οποίο ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι όχι μόνο μπορούμε να μιλάμε για επιστημονική ηθική αλλά ότι κάτι τέτοιο αποτελεί μονόδρομο για μια σωστή, πανανθρώπινη ηθική η οποία θα έχει στόχο την βελτίωση της ζωής όλων μας.

Το θέμα έχει ενδιαφέρον, κυρίως γιατί πολλοί επιστήμονες έχουν ταχθεί κατά αυτής της θέσης θεωρώντας ότι δεν υπάρχει χώρος στα επιστημονικά πεδία για κάτι τέτοιο. Αν σας ενδιαφέρει το ζήτημα μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρακάτω σχετική κουβέντα κ να αναπτύξετε τις δικές σας θέσεις.

Πρώτο μέρος: Επιχειρηματολογία

Δεύτερο μέρος: Ερωτήσεις κ ανοιχτός διάλογος

Όσο για μένα, δε σας κρύβω ότι -προς το παρόν- τάσσομαι μάλλον κατά του Harris κ νομίζω ότι τα επιχειρήματά του χρειάζονται δουλειά ακόμα για να ωριμάσουν. Μου φαίνεται αναγκασμένος να συμπεριλάβει τη φιλοσοφία στις επιστήμες (ναι ξέρω είναι ήδη, διαβάστε παρακάτω), πράγμα το οποίο δεν θα αποτελούσε πρόβλημα αν 1ον) η φιλοσοφία ήταν ακριβής επιστήμη όπως τα μαθηματικά ή η λογική κ 2ον) αν η φιλοσοφία δεν ήταν έτσι κ αλλιώς δραστηριοποιημένη στο πρόβλημα. Κατά τα αλλά το να υποστηρίζει κανείς ότι όσο πιο πολύ προοδεύουμε τόσο καλύτερους κανόνες ηθικής μπορούμε να έχουμε, είναι μάλλον αυτονόητο κ όχι τόσο καινοτόμο… Επιτρέψτε μου λοιπόν να σταθώ πίσω από τα λόγια του φίλτατου Steven Pinker. Τα σχόλια ευπρόσδεκτα.

Νύχτες Λούμπεν #4 | 5 - 11 Νοέμβρη 2010

2010-11-12T12:00:00.002+01:00

1. Παρασκευή 05/11/10

El secreto de sus ojos (2009)

[Το μυστικό στα μάτια της*]

Σκηνοθεσία: Juan José Campanella
Σενάριο: Juan José Campanella, Eduardo Sacheri
Πρωταγωνιστούν: Ricardo Darín, Soledad Villamil, Guillermo Francella, Pablo Rago
Βαθμολογία: 8,5 | IMDb: 8,3
Κλίμακα λούμπεν: ---
Σχόλια: Πώς ένα φαινομενικά κλασσικό αστυνομικό θρίλερ μπορεί να αποτελέσει τη ραχοκοκκαλιά για κάτι πολύ πιο βαθύ. Η ταινία κυλάει πολύ ομαλά κ σε συνεχώς υψηλά επίπεδα αλλά υπήρχαν δύο τρείς στιγμές που πραγματικά είχα μείνει άναυδος από την ένταση! Ταινία από τις λίγες. Δε θα πω τίποτα παραπάνω, απλώς δείτο το!
Ναι ή Όχι: Ναι

*Η ακριβής μετάφραση είναι "το μυστικό στα μάτια τους" αλλά ο έλληνας μεταφραστής προτίμησε να απορρίψει λίγο παραπάνω από την οπτική γωνία της μισής ταινίας, σε μια απόπειρα μετατροπής της σε ρομαντική κομεντί (ή ίσως εν μέσω αναπώλησης των ματιών της Λόρα Μαρς...)!

2. Σάββατο 06/11/10

L' Immortel (2010)
[22 Σφαίρες]

Σκηνοθεσία: Richard Berry

Πρωταγωνιστούν: Jean Reno

Βαθμολογία: 6 | IMDb: 6,7

Κλίμακα λούμπεν: Αμερικανο-λούμπεν, παρόλα τα γαλλικά...

Σχόλια: Μαφιόζος που αποφάσισε να αποσυρθεί με την οικογενειά του πέφτει θύμα απόπειρας δολοφονίας κ βάζει στόχο να εκδικηθεί τους εκτελεστές του. Η ταινία είναι απολύτως προβλέψιμη αλλά τουλάχιστον καλογυρισμένη κ καλογραμμένη. Κάποια κλασσικά κλισέ που χρησημοποιούνται, δε βοηθάνε... Ας πούμε πως αν ήθελα να δω ταινία δράσης με πιστολίδι κ μαφία θα ήμουν πολύ ικανοποιημένος. Επίσης ας τα βλέπει το Hollywood να μαθαίνει γιατί το έχει ξεφτιλίσει τελευταία (Το κακό είναι ότι δεν ήθελα ιδιάιτερα...)

Ναι ή Όχι: Αν είστε φαν του είδους, προτιμήστε την, αλλιώς μπορείτε να προσπεράσετε άφοβα.

3. Κυριακή 07/11/10

Idiocracy (2006)

Σκηνοθεσία, Σενάριο:Mike Judge

Πρωταγωνιστούν: Luke Wilson

Βαθμολογία: 5 | IMDb: 6,4

Κλίμακα λούμπεν: Αναγκαστικά

Σχόλια: Ένας τύπος παγώνει σε μια κάψουλα ως μέρος ενός στρατιωτικού πειράματος. Αντί για ένα χρόνο, παραμένει κατα λάθος παγωμένος για 500! Ξυπνάει σε ένα 2505 όπου το IQ της ανθρωπότητας έχει πέσει σε τραγικά επίπεδα (για λόγους που η ταινία εξηγεί στην εισαγωγή). Οι κάτοικοι τον χρίζουν εξυπνότερο άνθρωπο του κόσμου κ πρόεδρο της Αμερικής κ περιμένουν να τους λύσει όλα τα προβλήματα, πράγμα που οδηγεί σε κάποιες αρκετά κωμικές καταστάσεις. Μια καλή ιδέα με μια τελείως μέτρια υλοποίηση που θα φαινόταν έξυπνη μόνο στους κατοίκους του 2505

Ναι ή Όχι: Δε βρίσκω το λόγο

4. Δευτέρα 08/11/10

Just Friends (2005)

Σκηνοθεσία: Roger Kumble

Πρωταγωνιστούν: Ryan Reynolds

Βαθμολογία: 5,5 | IMDb: 6,3

Κλίμακα λούμπεν:

Σχόλια: Ο Ryan Reynolds ήταν ένα χοντρό παιδί που ήταν ερωτευμένο με την καλύτερη του φίλη. Μετά από μια δημόσια ξεφτίλα αποφασίζει να φύγει κ να γίνει "κάποιος" κ τα καταφέρνει. Επιστρέφει μετά από χρόνια στο πατρικό του, γαμήκουλας θείων πλέων, κ απόφασίζει να την πέσει στην παλιά του φίλη... Πραγμα που κάνει με όλους τους λάθος τρόπους μέχρι να ανακαλύψει ότι το μόνο που αυτή ήθελε, ήταν να είναι ο -παλιός καλός- εαυτός του... (μόνο 200 κιλά ελαφρύτερος, τίγκα στο γυμναστήριο, πάμπλουτος κ με ένα ξέκωλλο από δίπλα να του την πέφτει για να ζηλεύει, αν κ αυτό είναι το δικό μου κακεντρεχές, συμπέρασμα). Η ταινία βλέπεται κ έχει κάποιες αρκετά καλές κ αστείες στιγμές αλλά δεν είναι κ τίποτα σπουδαίο κ φυσικά όλοι μπορούν να προβλέψουν το τέλος από το πρώτο λεπτό...

Ναι ή Όχι: Αναλόγως τα κέφια...

5. Τρίτη 09/11/10

Για σήμερα σας έχω δύο ταινίες... Γιατί έτσι.

Ταινία 1η:

Lord of the Rings:
The Fellowship of the Ring (2001)

Σκηνοθεσία: Peter Jackson

Σενάριο: Fran Walsh, Philippa Boyens, Peter Jackson, J.R.R. Tolkien (novel)

Πρωταγωνιστούν: Elijah Wood, Ian McKellen, Sean Astin, Viggo Mortensen
Μουσική: Howard Shore

Βαθμολογία: 9 | IMDb: 8,8

Κλίμακα λούμπεν: Ούτε καν

Σχόλια: Επανάληψη για πολλοστή φορά κ το συμπέρασμα πάντα το ίδιο: Έπος! Καθαρό έπος! Μακράν η καλύτερη ταινία της τριλογίας (όπως κ το πρώτο βιβλίο είναι μακράν το καλύτερο της τριλογίας) κ από όλες τις απόψεις ένα επικά επικό έπος! Θυμάμαι την τρίτη ή τέταρτη φορά που την είδα σε σινεμά, καθόταν δίπλα μου μια μικρή κοπελίτσα η οποία είχε πλαντάξει στο κλάμα όταν ο Gandalf έπεσε στη χαράδρα με το Balrog! Σκέφτηκα να την παρηγορήσω λέγοντας της ότι δεν έιναι πεθαμένος, αντίθετα θα ξεπεράσει το εμπόδιο πετώντας από πάνω του τα γκρι κ φορώντας την άσπρη φορεσιά των ανώτατων μάγων της Μέσης Γης, αλλά δεν το έκανα... Καλύτερα να το ανακαλύψει μόνη της...

Ναι ή Όχι: Speak friend and enter

Ταινία 2η:

Spring, Summer, Fall, Winter
... and Spring (2003)

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Kim Ki-duk

Πρωταγωνιστούν: Yeong-su Oh, Ki-duk Kim, Young-min Kim, Jae-kyeong Seo, Yeo-jin Ha

Βαθμολογία: Αναμένεται | IMDb: 8,1

Κλίμακα λούμπεν: Έλα μου ντε...

Σχόλια: Συζητούσα με το φίλο μου τον Τάσο κ του είπα ότι είδα αυτή την ταινία. "Α, πολύ γαμάτη" μου λέει. Τον ρώτησα αν την κατάλαβε. Η απάντηση του ήταν, "δεν υπεραναλύω τέτοιες ταινίες, τις αφήνω να με ταξιδέψουν κ όπου με πάνε"... Εγώ όμως τις υπεραναλύω κ μέχρι να συμπεράνω τι ήθελε να πει ο ποιητής (γιατί περί ποιήματος πρόκειται, ή πιο σωστά περί 5 haiku**) δε βάζω βαθμολογία. Καλείστε να με βοηθήσετε στα σχόλια. Αφηρημένες οδηγίες του τύπου "ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του" κ άλλες τέτοιες παπαριές θα χλευαστούν αμείλικτα!

Ναι ή Όχι: Πεσμένα φύλλα, γλυκό το ρακόμελλο, με συντροφεύει

** Μην πεταχτεί κανείς κ πει ότι η ταινία είναι κορεάτικη κ τα haiku γιαπωνέζικα...

6. Τετάρτη 10/11/10 - Πρόταση της Εβδομάδας

3-Iron (2004)

Σκηνοθεσία, Σενάριο:Kim Ki-duk

Πρωταγωνιστούν: Seung-yeon Lee, Hyun-kyoon Lee, Hyuk-ho Kwon

Βαθμολογία: 8 | IMDb: 8

Κλίμακα λούμπεν: Δεν...

Σχόλια: Πρόταση της Eloiz κ αυτή την εβδομάδα (αν συνεχίσει θα αναβαθμιστεί σε μόνιμο συνεργάτη αυτού του εγχειρήματος), αυτή η καταπληκτική ταινία του Kim Ki-duk. Το γεγονός ότι έρχεται αμέσως μετά από μια άλλη ταινία του ιδίου είναι εντελώς συμπτωματικό! Προτιμώ να πω πολύ λίγα για την ταινία γιατί αξίζει πραγματικά να τη δείτε. Πολύ περιληπτικά, ένας νεαρός "διαρρήκτης" γνωρίζει μια γυναίκα κακοποιημένη από το σύζυγό της σε ένα από τα σπίτια που "αυτό-φιλοξενείται" κ αυτή αποφασίζει να τον ακολουθήσει στις περιπέτειές του. Η συνέχεια επί της οθόνης.

Ναι ή Όχι: Ναι

7. Πέμπτη 11/11/10

The Devil Wears Prada (2006)

Σκηνοθεσία: David Frankel

Πρωαγωνιστούν: Meryl Streep, Anne Hathaway

Βαθμολογία: 7 (6,5+Anne Hathaway) | IMDb: 6,8

Κλίμακα Λούμπεν: Fabulous Darling!

Σχόλια: Η Anne Hathaway σε ρόλο Ugly Betty (λέμε τώρα...), πιάνει δουλειά ως 2η βοηθός της σημαντικότερης εκδότριας μόδας της Νέας Υόρκης / χειρότερης σκύλας του κόσμου. Η εκδότρια μισεί τη βοηθό της κ η βοηθός μισεί τη δουλειά της, γιατί -φυσικά- θέλει να γίνει αρθρογράφος κ όχι παιδί για τους καφέδες! Μέχρι το τέλος της ταινίας έχουν μάθει κ οι δύο να αγαπάνε αυτά που μισούνε. Δεν είμαι σίγουρος αν η ταινία είναι τόσο καλή όσο μου φάνηκε γιατί χάζευα τα μάτια της Anne Hathaway την περισσότερη ώρα... Πάντως πέρασα πολύ καλά κ όπως αναμενόταν, εκτίμησα τον σκληρό πλην καλλιτεχνικό κόσμο της σύγχρονης μόδας!

Ναι ή Όχι: Ναι

Υ.Γ.: Είχα πει ότι θα δω το Children of Men αλλά τελικά επειδή το έχω ξάναδει σχετικά πρόσφατα αποφάσισα να το αφήσω για λίγο καιρό. Στη θέση του Μπήκε το 3-Iron.

ΤΕΛΟΣ

Προσεχώς:

Guinea Pig 2: Flowers Of Flesh And Blood (πρόταση)

Heavy Metal (1η στην ψηφοφορία)

Okuribito (2η στην ψηφοφορία, αμήν)